เอซิดแจ๊ซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เอซิดแจ๊ซ
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ ฟังก์ ฮิบฮอบ แจ๊ส ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ปลายทศวรรษที่ 1980s สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ เทิร์นเทเบิ้ล
ดรัมแมชชีน
แซมเปลอ,
เครื่องสังเคราะห์เสียง
เปียโน
กีตาร์
กีตาร์เบส
กลอง
แซกโซโฟน
ทรัมเป็ต
ทรอมโบน,
คลาริเน็ต,
รูปแบบอนุพันธุ์ นูแจ๊ส, นู-ฟังก์

เอซิดแจ๊ซ (อังกฤษ: Acid jazz) หรือในอเมริการู้จักอีกชื่อว่า กรูฟแจ๊ซ เป็นแนวเพลงที่รวมองค์ประกอบของเพลงแจ๊ซ, ฟังก์ และฮิปฮอป ด้วยกัน[1] โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้จังหวะซ้ำไปซ้ำมา พัฒนาในสหราชอาณาจักรในทศวรรษ 1980 และ 1990 สามารถเห็นได้จากแนวทงของดนตรีของแจ๊สฟังก์ บนดนตรีอีเลกโทรนิก/ป็อป: นักดนตรีแจ๊สฟังก์อย่างเช่น รอย เอเยอร์สและโดนัลด์ เบิร์ด มักได้รับเครดิตว่าเป็นแถวหน้าแห่งวงการเอซิดแจ๊ส[2] เอซิดแจ๊ซยังได้รับอิทธิพลบางส่วนจากดนตรีโซล, ดนตรีเฮาส์ และดิสโก้

อ้างอิง[แก้]