เศรษฐทรัพย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เศรษฐทรัพย์ (อังกฤษ: economic goods) ในภาควิชาเศรษฐศาสตร์มหภาคและการบัญชี เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับการบริการ เศรษฐทรัพย์ คือ สินค้าทางเศรษฐกิจที่สามารถจับต้องได้หรือมีคุณสมบัติทางกายภาพ รวมทั้งเป็นผลิตภัณฑ์ที่สามารถโอนไปให้กับผู้ซื้อได้และสามารถเปลี่ยนเจ้าของจากผู้ขายไปให้กับผู้ซื้อ เศรษฐทรัพย์ เป็นทรัพย์ที่มีจำนวนจำกัด หายาก ไม่พอเพียงกับความต้องการของมนุษย์ มีต้นทุนในการผลิต จำเป็นต้องซื้อขาย

คุณลักษณะของเศรษฐทรัพย์[แก้]

เศรษฐทรัพย์จะถูกใช้มากขึ้นเรื่อยๆ หากมีอุปสงค์มากกว่าอุปทาน ทั้งนี้ หากมีอุปทานมากกว่าอุปสงค์แล้ว จะมีการใช้เศรษฐทรัพย์น้อยลง

สิ่งของบางสิ่งถูกใช้แต่มีความคลาดแคลนไม่มากพอที่จะทำให้สิ่งๆนั้นมีราคาทางเศรษฐศาสตร์ เช่น ชั้นบรรยากาศ สิ่งของเหล่านี้เรียกกว่า "สินค้าไร้ราคา"

ชนิดของเศรษฐทรัพย์[แก้]

  • สินค้าบริโภค (อังกฤษ: Consumer Goods) เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคหรือสนองความต้องการของผู้บริโภคได้ทันที
  • สินค้าทุน (อังกฤษ: Capital Goods) เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคโดยตรงไม่ได้ เป็นสินค้าที่นำไปผลิตสินค้าอื่นๆ เพื่อบริโภคอีกทีหนึ่ง

สินค้าและเศรษฐทรัพย์[แก้]

สินค้าและเศรษฐทรัพย์มีความหมายที่แตกต่างกันและไม่สามารถใช้แทนกันได้ สินค้าหมายถึงสินค้าใดๆก็ได้ที่มีอยู่ในระบบเศรษฐกิจ แต่เศรษฐทรัพย์หมายถึงสินค้าที่มีต้นทุนและมีปัจจัยแลกเปลี่ยนคือเงิน

อ้างอิง[แก้]

  • Bannock, Graham et al. (1997). Dictionary of Economics, Penguin Books.
  • Milgate, Murray (1987), "goods and commodities," The New Palgrave: A Dictionary of Economics, v. 2, pp. 546–48. Includes historical and contemporary uses of the terms in economics.