เพลงเดี่ยว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เพลงเดี่ยวในทางดนตรีไทยหมายถึงเพลงที่ใช้เพื่อการอวดฝีมือของนักดนตรีโดยเฉพาะ โดยในแต่เพลงนั้นจะมีเครื่องมือสำหรับการเดี่ยวเพลงๆนั้น

เพลงที่ใช้ในการเดี่ยว[แก้]

เพลงเดี่ยวมีหลายที่มาดังนี้

  • เพลงที่นำมาจากเพลงสามชั้น ได้แก่ แขกมอญ สุดสงวน สารถี สุรินทราหู นกขมิ้น พญาโศก พญาครวญ ฯลฯ
  • เพลงที่นำมาจากเพลงสองชั้น ได้แก่ ลาวแพน จีนขิมใหญ่
  • เพลงที่นำมาจากเพลงหน้าพาทย์ ได้แก่ กราวใน เชิดนอก
  • เพลงที่นำมาจากโหมโรงเสภา ได้แก่ เชิดใน
  • เพลงเบ็ดเตล็ด เช่นเดี่ยวเพลงแขกบรเทศชั้นเดียว เชิดจีน เพลงหางเครื่อง

ลักษณะทั่วไปของเพลงเดี่ยว[แก้]

ในเพลงเดี่ยวนั้นผู้ประดิษฐ์มักจะประดิษฐ์ทางมา 2 ทางคือ"ทางหวานหรือทางโอด"กับ"ทางเก็บ" โดยทางหวานหรือทางโอดจะยึดตามเสียงร้องเป็นหลัก ทำให้เพลงเดี่ยวทางนี้มีทำนองที่เยือกเย็น ส่วนทางเก็บนั้นเป็นการแสดงความสามารถอีกอย่างหนึ่ง

การบรรเลง[แก้]

การบรรเลงเพลงเดี่ยวนั้นก็ต้องดูความเหมาะสมของเครื่องดนตรีว่าเล่นแล้วไพเราะหรือไม่ เช่น พญาโศก หากนำมาบรรเลงกับซอ ขลุ่ยหรือปี่ก็จะให้ความรู้สึกเศร้าโศกได้ แต่หากนำมาบรรเลงในทางระนาดเอกก็จะได้อารมณ์อีกแบบหนึ่ง