ข้ามไปเนื้อหา

เนียวโง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เนียวโง (女御 (Nyōgō)) เป็นตำแหน่งในราชสำนักญี่ปุ่นโบราณ เป็นยศสำหรับสนมเอกในจักรพรรดิ คัดเลือกมาจากบุตรีของขุนนางตระกูลใหญ่ซึ่งส่วนมากมาจากตระกูลฟุจิวะระ ถือเป็นตำแหน่งพระภรรยา (后妃) ที่มีศักดิ์เป็นลำดับสามในราชสำนัก รองจากโคโง (พระอัครมเหสี) และชูงู (พระมเหสี) อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งเนียวโงเป็นยังถือว่าไม่ใช่ชนชั้นเจ้า

ตำแหน่งเนียวโงเริ่มเสื่อมความสำคัญและ เลิกใช้อย่างเป็นทางการในช่วงปลายยุคเอโดะ ซึ่งเป็นช่วงที่ระบบราชสำนักญี่ปุ่นเปลี่ยนแปลงอย่างมาก โดยเฉพาะหลังการฟื้นฟูเมจิในปี 1868 จักรพรรดิเริ่มมีอำนาจจริงในฐานะประมุขของประเทศ และราชสำนักมีการปรับระบบใหม่ให้สอดคล้องกับระบบรัฐชาติแบบตะวันตก ระบบภรรยาหลายคนถูกยกเลิกไปโดยพฤตินัย