เตาอิฐ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เตาผิง
“เตาอิฐ” กับอุปกรณ์การหุงต้ม

เตาอิฐ (อังกฤษ: Hearth) ในการใช้ในประวัติศาสตร์และปัจจุบันหมายถึงเตาหรือเตาอบที่ทำด้วยอิฐหรือหินที่ใช้ในการทำอาหาร และ/หรือ ทำความร้อน ในประวัติศาสตร์เตาอิฐเป็นส่วนประกอบสำคัญของบ้านและมักจะเป็นหัวใจของบ้าน “เตาอิฐ” มาจากภาษาลาตินว่า “focus”[1] ซึ่งแปลว่าจุดศูนย์กลางหรือจุดสนใจ ความคิดนี้กลายมาเป็นวลีที่เกี่ยวกับความเป็นบ้านเช่น “hearth and home” หรือ “keep the home fires burning” ในการออกแบบเตาผิง เตาอิฐมักจะเป็นส่วนที่เห็นได้ของเตาผิงโดยการเน้นส่วนที่ยื่นออกมาและแท่นเหนือเตาผิง

อ้างอิง[แก้]

  1. focus, Latin Dictionary and Grammar Aid, Notre Dame University, accessed 15 December 2007

ดูเพิ่ม[แก้]