ข้ามไปเนื้อหา

เดอะคิง (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2562)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดอะคิง
กำกับเดวิด มิโชด
เขียนบท
สร้างจากHenry IV, Part 1,
Henry IV, Part 2
และ เฮนรีที่ 5
โดย วิลเลียม เชกสเปียร์
อำนวยการสร้าง
นักแสดงนำ
กำกับภาพอาดัว อาร์คาพอว
ตัดต่อปีเตอร์ ไซเบอร์ราส
ดนตรีประกอบนิโคลัส บริตเทล[1]
บริษัทผู้สร้าง
ผู้จัดจำหน่ายเน็ตฟลิกซ์
วันฉาย
  • 2 กันยายน ค.ศ. 2019 (2019-09-02) (เวนิส)
  • 11 ตุลาคม ค.ศ. 2019 (2019-10-11) (สหรัฐ)
ความยาว140 นาที[2]
ประเทศ
  • ออสเตรเลีย
  • สหรัฐ
ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง$23 ล้าน
ทำเงิน$10,000+[3]

เดอะคิง (อังกฤษ: The King) เป็นภาพยนตร์สงครามมหากาพย์ปี พ.ศ. 2562 ที่กำกับโดย เดวิด มิโชด โดยอิงจากบทละครเรื่อง "เฮนเรียด" ของวิลเลียม เชกสเปียร์[4][5][6] บทภาพยนตร์เขียนโดยมิโชดและโจเอล เอ็ดเกอร์ตัน ซึ่งทั้งคู่สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ร่วมกับแบรด พิตต์, เดเด การ์ดเนอร์, เจเรมี ไคลเนอร์ และลิซ วัตส์

เดอะคิงประกอบด้วยนักแสดงนำได้แก่ ทิโมธี ชาลาเมต์ ในบทเจ้าชายแห่งเวลส์ ต่อมาคือ พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ พร้อมด้วย เอ็ดเกอร์ตัน, ฌอน แฮร์ริส, ทอม กลินน์-คาร์นีย์, ลิลลี่-โรส เดปป์, โธมาซิน แมคเคนซี, โรเบิร์ต แพตตินสัน และ เบน เมนเดลโซห์น ภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นไปที่การขึ้นครองราชย์เฮนรี่ที่ 5 เป็นกษัตริย์หลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิต ในขณะที่เขาต้องสำรวจการเมืองภายในวัง สงครามที่พ่อทิ้งไว้เบื้องหลัง และอารมณ์ความรู้สึกในชีวิตที่ผ่านมาของเขา

เดอะคิงฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสครั้งที่ 76 เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2562 และได้รับการฉายแบบแบบดิจิทัลผ่านเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2562

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Nicholas Britell Scoring David Michod's 'The King'". FilmMusicReporter. 22 กรกฎาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กรกฎาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "The King". Venice Film Festival. 23 กรกฎาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 กรกฎาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Brueggemann, Tom (13 ตุลาคม 2017). "Record-Breaking 'Parasite' Scores the Best Platform Opening Since 'La La Land'". IndieWire. สืบค้นเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Crabtree, Isabel (9 พฤศจิกายน 2019). "The King Might Not Be Totally Historically Accurate, But Timotheé Chalamet's Bowl Cut Sure As Hell Is". Esquire. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Bunyan, Michael (25 ตุลาคม 2019). "The True Story Behind the Netflix Movie The King". Time. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Nelson, Alex (11 พฤศจิกายน 2019). "Is The King a true story? How accurately Henry V and Agincourt are portrayed in the Netflix drama and Shakespeare plays". inews. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]