เดอะคิง (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2562)
| เดอะคิง | |
|---|---|
| กำกับ | เดวิด มิโชด |
| เขียนบท |
|
| สร้างจาก | Henry IV, Part 1, Henry IV, Part 2 และ เฮนรีที่ 5 โดย วิลเลียม เชกสเปียร์ |
| อำนวยการสร้าง |
|
| นักแสดงนำ |
|
| กำกับภาพ | อาดัว อาร์คาพอว |
| ตัดต่อ | ปีเตอร์ ไซเบอร์ราส |
| ดนตรีประกอบ | นิโคลัส บริตเทล[1] |
| บริษัทผู้สร้าง |
|
| ผู้จัดจำหน่าย | เน็ตฟลิกซ์ |
| วันฉาย |
|
| ความยาว | 140 นาที[2] |
| ประเทศ |
|
| ภาษา | อังกฤษ |
| ทุนสร้าง | $23 ล้าน |
| ทำเงิน | $10,000+[3] |
เดอะคิง (อังกฤษ: The King) เป็นภาพยนตร์สงครามมหากาพย์ปี พ.ศ. 2562 ที่กำกับโดย เดวิด มิโชด โดยอิงจากบทละครเรื่อง "เฮนเรียด" ของวิลเลียม เชกสเปียร์[4][5][6] บทภาพยนตร์เขียนโดยมิโชดและโจเอล เอ็ดเกอร์ตัน ซึ่งทั้งคู่สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ร่วมกับแบรด พิตต์, เดเด การ์ดเนอร์, เจเรมี ไคลเนอร์ และลิซ วัตส์
เดอะคิงประกอบด้วยนักแสดงนำได้แก่ ทิโมธี ชาลาเมต์ ในบทเจ้าชายแห่งเวลส์ ต่อมาคือ พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ พร้อมด้วย เอ็ดเกอร์ตัน, ฌอน แฮร์ริส, ทอม กลินน์-คาร์นีย์, ลิลลี่-โรส เดปป์, โธมาซิน แมคเคนซี, โรเบิร์ต แพตตินสัน และ เบน เมนเดลโซห์น ภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นไปที่การขึ้นครองราชย์เฮนรี่ที่ 5 เป็นกษัตริย์หลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิต ในขณะที่เขาต้องสำรวจการเมืองภายในวัง สงครามที่พ่อทิ้งไว้เบื้องหลัง และอารมณ์ความรู้สึกในชีวิตที่ผ่านมาของเขา
เดอะคิงฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสครั้งที่ 76 เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2562 และได้รับการฉายแบบแบบดิจิทัลผ่านเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2562
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Nicholas Britell Scoring David Michod's 'The King'". FilmMusicReporter. 22 กรกฎาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กรกฎาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The King". Venice Film Festival. 23 กรกฎาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 กรกฎาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Brueggemann, Tom (13 ตุลาคม 2017). "Record-Breaking 'Parasite' Scores the Best Platform Opening Since 'La La Land'". IndieWire. สืบค้นเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Crabtree, Isabel (9 พฤศจิกายน 2019). "The King Might Not Be Totally Historically Accurate, But Timotheé Chalamet's Bowl Cut Sure As Hell Is". Esquire. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bunyan, Michael (25 ตุลาคม 2019). "The True Story Behind the Netflix Movie The King". Time. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Nelson, Alex (11 พฤศจิกายน 2019). "Is The King a true story? How accurately Henry V and Agincourt are portrayed in the Netflix drama and Shakespeare plays". inews. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)