เซนต์เบอร์นาร์ด (พันธุ์สุนัข)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เซนต์เบอร์นาร์ด
เซนต์เบอร์นาร์ด (ด้านข้าง)
ลูกสุนัข

เซนต์เบอร์นาร์ด (อังกฤษ: St. Bernard) เป็นสุนัขที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และประเทศอิตาลี มีร่ายกายใหญ่ล่ำ จัดเป็นประเภทสุนัขใช้งาน โดยสายพันธุ์นี้ได้นำมาใช้ฝึกสอนให้สุนัขกู้ภัย เช่น ดมกลิ่นตามหานักท่องเที่ยวที่สูญหาย ช่วยเหลือคนตกน้ำ เป็นต้น โดยทั่วไปแล้วสายพันธุ์นี้มีนิสัยใจดีและเข้ากับคนได้ง่าย ถือเป็นสุนัขประจำชาติสวิตเซอร์แลนด์[1]

เซนต์เบอร์นาร์ด กำเนิดขึ้นราว ค.ศ. 1660–70 ที่ช่องเขาเซนต์เบอร์นาร์ดใหญ่และช่องเขาเซนต์เบอร์นาร์ดเล็ก ในเทือกเขาแอลป์ โดยบาทหลวงรูปหนึ่งชื่อ นักบุญเบอร์นาร์ด ได้เดินทางยังไปที่นี่เพื่อขับไล่โจรชาวฮังการีและซาราเซ ที่ดักปล้นคนเดินทาง ที่ส่วนมากเป็นบาทหลวงและผู้ถือศีล แม้พวกโจรจะหมดไปแล้ว แต่ทว่าอันตรายจากการเดินผ่านช่องเขานี้ก็ยังอันตรายอยู่ โดยเฉพาะจากหิมะถล่ม หรือพายุหิมะ ท่านจึงได้สร้างที่พักขึ้นที่นี่ และฝึกสุนัขสายพันธุ์นี้ให้ช่วยเหลือผู้ที่ประสบภัย จากความสามารถในการดมกลิ่นเป็นพิเศษ โดยที่คอของมันจะมีถังไม้เล็ก ๆ บรรจุเบียร์อยู่ เพื่อเป็นเครื่องดื่มให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายผู้ที่ถูกฝังลงในหิมะ หรือมีผ้าห่มผูกติดกับตัวและนำพาไปยังสถานที่พักเพื่อรับการปฐมพยาบาล ด้วยเหตุนี้สุนัขสายพันธุ์นี้จึงได้ชื่อว่า "เซนต์เบอร์นาร์ด"[2]

เซนต์เบอร์นาร์ดเป็นสุนัขขนาดใหญ่ แต่มีนิสัยไม่ดุร้าย เป็นมิตรกับมนุษย์ โดยเฉพาะกับเด็ก ๆ นิสัยร่าเริง ชอบออกกำลังกาย[1]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]