เครื่องเสียง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เครื่องเสียง หมายถึง เครื่องใช้ไฟฟ้าหรือเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่ง ที่ทำหน้าที่ขยายสัญญาณเสียง หรือเกี่ยวข้องกับกระบวนการขยายเสียง ถ่ายทอดเสียง กระจายเสียง เป็นต้น ในภายหลังยังนิยมเรียกรวมถึงอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับสัญญาณภาพด้วย

     หลักการทำงานของเครื่องขยายเสียง

           เมื่อพูดถึงเครื่องขยายเสียงหรือแอมพลิฟายเออร์ตามภาษาอังกฤษ พวกเรามักจะนึกถึงเครื่องเสียงเสตอริโอราคาเป็นหมื่นเป็นแสน หรือไม่ก็เครื่องดนตรีแสนแพง แต่ที่จริงแล้วเครื่องขยายเสียง มีอยู่ในวิทยุราคาตั้งแต่ 50 บาท จนถึงราคาเป็นหลักสิบล้านก็มี คุณสามารถได้ยินจากโทรทัศน์ลำโพงของเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องเล่นซีดีและอื่นๆอีกมากมายที่สามารถให้เสียงออกมาได้

= ประเภทของเครื่องเสียง[แก้]

เครื่องเสียงนั้นมีด้วยกันหลายประเภท โดยอาจแบ่งตามลักษณะการทำงานได้ดังนี้

อุปกรณ์แหล่งสัญญาณ
เป็นอุปกรณ์ต้นสัญญาณ โดยอาจเป็นแหล่งกำเนิดสัญญาณเอง หรือรับสัญญาณจากคลื่นวิทยุก็ได้ เช่น
เครื่องเล่นแผ่นเสียง เครื่องเล่นเทปคาสเซ็ต เครื่องเล่นซีดี เครื่องเล่นดีวีดี
เครื่องรับวิทยุ เครื่องรับโทรทัศน์, เครื่องรับสัญญาณดาวเทียม
อุปกรณ์ปรับแต่งสัญญาณ 
ขยายสัญญาณ หรือแปลงสัญญาณ แล้วแต่การใช้งาน เช่น
ปรีแอมปลิไฟเออร์, เพาเวอร์แอมปลิไฟเออร์, อีควอไลเซอร์, มิกเซอร์, เซอราวด์ซาวด์โปรเซสเซอร์
อุปกรณ์กระจายเสียง 
เป็นส่วนท้ายสุดของระบบเครื่องเสียง เป็นตัวถ่ายทอดผลลัพธ์สุดท้ายออกมา ซึ่งก็คือ ลำโพง นั่นเอง

อย่างไรก็ตาม ยังมีอุปกรณ์อื่นๆ ในระบบเครื่องเสียงอีกมากมาย เช่น ไมโครโฟน, สายเคเบิล, สายสัญญาณ เป็นต้น