อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก อุโมงค์ฐานกอทท์ฮาร์ด)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท
20141120 gotthard-basistunnel02-wikipedia-hannes-ortlieb.jpg
ข้อมูลทั่วไป
สาย แอลป์แทรนซิต
ที่ตั้ง สวิตเซอร์แลนด์
(รัฐอูรี, รัฐเกราบึนเดิน และรัฐทีชีโน)
พิกัดภูมิศาสตร์ 46°36′00″N 8°45′54″E / 46.600°N 8.765°E / 46.600; 8.765พิกัดภูมิศาสตร์: 46°36′00″N 8°45′54″E / 46.600°N 8.765°E / 46.600; 8.765
สถานะ เปิดใช้งาน[1]
เริ่มต้น แอสท์เฟ็ลท์ (รัฐอูรี)
สิ้นสุด โบดีโย (รัฐทีชีโน)
การจัดการ
เริ่มสร้าง พ.ศ. 2539
เปิด 1 มิถุนายน พ.ศ. 2559[2]
ข้อมูลทางเทคนิค
ความยาว 151.840 กิโลเมตร (94.349 ไมล์)[3]
ความยาวสาย 57.09 กิโลเมตร (35.47 ไมล์)[3]
ความยาวทางรถไฟ 57.104 กิโลเมตร (35.483 ไมล์) (อุโมงค์ตะวันออก)
57.017 กิโลเมตร (35.429 ไมล์) (อุโมงค์ตะวันตก)[3]
จำนวนทางรถไฟ 2 ทางเดี่ยว[3]
ช่วงกว่างราง 1,435 มม. (4 ฟุต 8 12 นิ้ว) (รางมาตรฐาน)
ระบบจ่ายไฟฟ้า 15 kV 16.7 Hz
ความเร็วปฏิบัติการ สูงสุด 250 กม./ชม. (160 ไมล์/ชม.)
ระยะห่างอุโมงค์ 89 เมตร (290 ฟุต) จากแอสท์เฟ็ลท์, 237 เมตร (780 ฟุต) จากโบดีโย[3]
ผังเส้นทาง
แผนที่เส้นทาง

อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท (เยอรมัน: Gotthard-Basistunnel; อิตาลี: Galleria di base del San Gottardo; โรแมนช์: Tunnel da basa dal Son Gottard; ฝรั่งเศส: Tunnel de base du Saint-Gothard) เป็นอุโมงค์ฐานสำหรับทางรถไฟที่ลอดผ่านเทือกเขาแอลป์ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ บริเวณช่องเขาก็อทฮาร์ท เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2559 แต่จะเริ่มใช้บริการอย่างเต็มรูปแบบในสิ้นปีนี้[4] และด้วยความยาวเฉลี่ยเส้นทาง 57.09 กิโลเมตร[3] ทำให้อุโมงค์แห่งนี้เป็นอุโมงค์สัญจรที่ยาวที่สุดและลึกที่สุดในโลก[5][6] และเป็นเส้นทางสัญจรระดับพื้นดินเส้นทางแรกผ่านเทือกเขาแอลป์[7]

โครงการประกอบด้วยอุโมงค์สองอุโมงค์วิ่งขนานกัน แต่ละอุโมงค์มีทางรถไฟทางเดี่ยว สามารถรองรับรถไฟได้กว่า 200–250 ขบวนต่อวัน เชื่อมต่อเทศบาลแอสท์เฟ็ลท์ในรัฐอูรี กับเทศบาลโบดีโยในรัฐทีชีโน โดยผ่านด้านใต้ของเทศบาลเซดรุนในรัฐเกราบึนเดิน อุโมงค์แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการแอลป์แทรนซิต หรืออีกชื่อหนึ่งคือ โครงการเชื่อมต่อทางรถไฟสายใหม่ผ่านเทือกเขาแอลป์ (New Railway Link through the Alps; NRLA) ซึ่งนอกจากอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทแล้วยังมีอุโมงค์อื่น ๆ อีกคือ อุโมงค์ฐานเลิทช์แบร์คและอุโมงค์ฐานเชเนรี ซึ่งมีกำหนดเปิดใช้งานในปลายปี พ.ศ. 2560 เนื่องจากอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทนั้นมีความยาวมากและเชื่อมรัฐสองรัฐที่อยู่คนละฟากของเทือกเขาแอลป์ ดังนั้นในบางวัน อุณหภูมิของสองปากอุโมงค์อาจแตกต่างกันมากถึง 10 องศาเซลเซียส แต่โดยเฉลี่ยแล้วอุณหภูมิจะแตกต่างกัน 2 ถึง 3 องศาเซลเซียส โดยที่ปากอุโมงค์ด้านเหนือจะหนาวกว่าด้านใต้

สวิตเซอร์แลนด์ได้จัดการลงประชามติโครงการอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทในปี พ.ศ. 2535 โดยในการลงมติครั้งนั้น ชาวสวิสกว่าร้อยละ 64 เห็นชอบกับโครงการ[8] โครงการได้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2539 โดยที่การขุดเจาะอุโมงค์แรกฝั่งตะวันออกได้แล้วเสร็จเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553[9] และอุโมงค์ที่สองฝั่งตะวันออกแล้วเสร็จเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เดิมคาดว่าโครงการนี้จะใช้งบประมาณ 9.8 พันล้านฟรังก์สวิส (ราว 10.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) แต่งบประมาณกลับบานปลายไปจบลงที่กว่า 12 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[9])[4] มีคนงานเสียชีวิตเก้าคนระหว่างการก่อสร้าง[10]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Commissioning". Lucerne, Switzerland: AlpTransit Gotthard Ltd. สืบค้นเมื่อ 2016-05-12. 
  2. "155 days until opening". Lucerne, Switzerland: AlpTransit Gotthard AG. Archived from the original on 21 March 2015. สืบค้นเมื่อ 29 December 2015. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 "Project data – raw construction Gotthard Base Tunnel". Lucerne, Switzerland: AlpTransit Gotthard Ltd. สืบค้นเมื่อ 2016-05-12. 
  4. 4.0 4.1 "World's longest and deepest rail tunnel to open in Switzerland". BBC News. สืบค้นเมื่อ 2016-06-01. 
  5. "Gotthard- und CeneriBasistunnel: die neue Gotthard-Bahn nimmt Gestalt an" (PDF). Geomatik Schweiz. สืบค้นเมื่อ 8 June 2015. 
  6. "Wer hat die grösste Röhre?" [Who has the longest tube?]. Tages-Anzeiger (graphical animation) (ใน German) (Zurich, Switzerland). 14 April 2016. สืบค้นเมื่อ 2016-05-11. 
  7. Yücel Erdem, Tülin Solak, Underground Space Use. Analysis of the Past and Lessons for the Future, CRC Press, 2005 (p. 485)
  8. "Chronology of a Project of the Century: Milestones in the Construction History up to 2010". AlpTransit.ch. Archived from the original on 13 March 2012. สืบค้นเมื่อ 20 April 2013. 
  9. 9.0 9.1 "Swiss create world's longest tunnel". BBC News. 15 October 2010. สืบค้นเมื่อ 15 October 2010. 
  10. "Memorial ceremony for deceased tunnel workers". AlpTransit. 31 May 2016. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท