อีไลซา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
แผ่นไมโครไทเทอร์ที่ประกอบด้วย 96 หลุม ใช้สำหรับการทดสอบ ELISA

อีไลซา (อังกฤษ: ELISA; ย่อมาจาก enzyme-linked immunosorbent assay) เป็นการทดสอบที่ใช้แอนติบอดีและการเปลี่ยนแปลงของสีในการวิเคราะห์หรือหาตัวตนของสาร นิยมใช้ในการหาความเข้มข้นของแอนติเจนในสารละลาย[1] และเป็นวิธีที่ใช้สำหรับการวินิจฉัยทางการแพทย์[2] รวมไปถึงการควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์ในโรงงานเช่นกัน

หลักการทำงานนั้นเริ่มจากการให้แอนติเจนยึดติดกับพิ้นผิวในหลอดแก้ว หากมีแอนติบอดีปรากฏอยู่ในสารละลาย แอนติเจนจะสร้างพันธะกับแอนติบอดี ซึ่งแอนติบอดีนี้จะถูกยึดติดไว้กับเอนไซม์ เมื่อสารที่ประกอบด้วยซับสเตรตของเอนไซม์นี้ืทำปฏิกิริยากับสารละลาย สีของซับสเตรตดังกล่าวจะเปลี่ยน ทำให้สามารถรู้ความเข้มข้นของแอนติเจนได้[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Schmidt, SD; Mazzella, MJ; Nixon, RA; Mathews, PM (2012). "Aβ measurement by enzyme-linked immunosorbent assay". Methods in Molecular Biology 849: 507–27. PMID 22528112. doi:10.1007/978-1-61779-551-0_34. 
  2. Griffin, J. F. T.; Spittle, E.; Rodgers, C. R.; Liggett, S.; Cooper, M.; Bakker, D.; Bannantine, J. P. (2005). "Immunoglobulin G1 Enzyme-Linked Immunosorbent Assay for Diagnosis of Johne's Disease in Red Deer (Cervus elaphus)". Clinical and Vaccine Immunology 12 (12): 1401–9. PMC 1317074. PMID 16339063. doi:10.1128/CDLI.12.12.1401-1409.2005.