อีพอกซี
อีพอกซี (อังกฤษ: epoxy) หรือ โพลีอีพอกไซด์ (อังกฤษ: polyepoxide) เป็นพลาสติกแบบพอลิเมอร์เธอร์โมเซตติงที่ขึ้นรูปจากปฏิกิริยาระหว่างอีพอกไซด์เรซินกับพอลีอมีน
อีพอกซี มีการใช้งานที่กว้างขวาง รวมถึง การใช้เป็นวัสดุพลาสติกเสริมแรงด้วยไฟเบอร์ และใช้เป็นวัสดุประสาน
คุณสมบัติเด่น
[แก้]อีพอกซีเรซินเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายเนื่องจากมีคุณสมบัติทางกายภาพที่โดดเด่น ได้แก่ ความสามารถในการยึดเกาะกับพื้นผิวต่าง ๆ ได้ดีเยี่ยม มีความทนทานต่อสารเคมีสูง มีความแข็งแรงเชิงกลสูง และเป็นฉนวนไฟฟ้าที่ดี นอกจากนี้ยังมีอัตราการหดตัวต่ำในระหว่างกระบวนการแข็งตัว (Curing) ทำให้ชิ้นงานที่ได้มีความแม่นยำสูง[1]
การประยุกต์ใช้งานในอุตสาหกรรม
[แก้]- งานเคลือบพื้นผิวและสี: ใช้เป็นสารเคลือบพื้นผิวอุตสาหกรรม (Industrial Flooring) เพื่อความทนทานต่อการกัดกร่อนและแรงกระแทก รวมถึงการเคลือบภายในถังเก็บน้ำหรือกระป๋องอาหาร
- อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์: ใช้ในการหล่อขึ้นรูป (Potting) อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อป้องกันความชื้นและไฟฟ้าลัดวงจร รวมถึงเป็นวัสดุหลักในการผลิตแผงวงจรพิมพ์ (Printed Circuit Boards - PCB)
- อุตสาหกรรมยานยนต์และอากาศยาน: ใช้เป็นกาวโครงสร้าง (Structural Adhesive) และวัสดุคอมโพสิตน้ำหนักเบาแต่มีความแข็งแรงสูงในส่วนประกอบของตัวถังและปีกเครื่องบิน
- งานศิลปะและงานช่าง: ในปัจจุบันนิยมนำมาใช้ในงานหล่อโต๊ะไม้ (River Table), งานเครื่องประดับ และงานซ่อมแซมรอยร้าวในโครงสร้างคอนกรีต
ความปลอดภัยและการเก็บรักษา
[แก้]การทำงานกับอีพอกซีเรซินในสถานะของเหลวควรทำในพื้นที่ที่มีการระบายอากาศที่ดี เนื่องจากสารเคมีบางชนิดอาจก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังหรือระบบทางเดินหายใจได้ เมื่ออีพอกซีแข็งตัวเต็มที่แล้วโดยทั่วไปจะถือว่ามีความปลอดภัยและไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ[2]
อ้างอิง
[แก้]- May, Clayton A. (1987-12-23). Epoxy Resins: Chemistry and Technology (Second ed.). New York: Marcel Dekker Inc. p. 794. ISBN 0824776909.
 | บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์) |