ออเบรย์ เบียร์ดสลีย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ออเบรย์ เบียร์ดสลีย์
Aubrey Beardsley by Frederick Hollyer, 1893.jpg
ภาพเบียร์ดสลีย์ในปี ค.ศ. 1893
ถ่ายโดยเฟรเดอริก ฮอลเยอร์
เกิดออเบรย์ วินเซนต์ เบียร์ดสลีย์
21 สิงหาคม ค.ศ. 1872(1872-08-21)
ไบรตัน ซัสเซกซ์ อังกฤษ
เสียชีวิต16 มีนาคม ค.ศ. 1898 (25 ปี)
ม็องตง จังหวัดอาลป์-มารีตีม ฝรั่งเศส
สัญชาติบริติช
การศึกษาสูงสุดโรงเรียนศิลปะเวสต์มินสเตอร์
มีชื่อเสียงจากภาพประกอบ, เลขนศิลป์
ขบวนการ
สุนทรียนิยม, นวศิลป์

ออเบรย์ วินเซนต์ เบียร์ดสลีย์ (อังกฤษ: Aubrey Vincent Beardsley, 21 สิงหาคม ค.ศ. 1872 – 16 มีนาคม ค.ศ. 1898) เป็นจิตรกรภาพประกอบและนักเขียนชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในผู้นำขบวนการสุนทรียนิยมช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ร่วมกับออสการ์ ไวลด์ และเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์[1] ภาพลายเส้นขาวดำของเขาได้รับอิทธิพลจากภาพพิมพ์แกะไม้ในประเทศญี่ปุ่น มุ่งเน้นความประหลาด ความเสื่อม และกามารมณ์ นอกจากนี้ผลงานของเบียร์ดสลีย์ยังมีส่วนสำคัญในการพัฒนานวศิลป์ อันเป็นรูปแบบศิลปะที่เป็นที่นิยมช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20

ออเบรย์ เบียร์ดสลีย์เกิดในปี ค.ศ. 1872 ที่เมืองไบรตัน ทางใต้ของประเทศอังกฤษ เป็นบุตรของวินเซนต์ พอล เบียร์ดสลีย์กับเอลเลน แอกนัส พิตต์ เขามีพี่สาวหนึ่งคนชื่อมาเบล เบียร์ดสลีย์ ในวัยเด็กครอบครัวเบียร์ดสลีย์ประสบปัญหาด้านฐานะทางสังคม เนื่องจากวินเซนต์มีฐานะด้อยกว่าเอลเลน[2] และวินเซนต์ต้องขายทรัพย์สินบางส่วนเพื่อชดใช้หลังถูกสตรีคนหนึ่งกล่าวหาว่าผิดสัญญาแต่งงานกับเธอ[3] ในปี ค.ศ. 1883 ครอบครัวย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน และเบียร์ดสลีย์เรียนที่ Brighton Hove & Sussex Sixth Form College ที่นั่นเขาได้เริ่มเขียนบทกวีและวาดภาพลงนิตยสารของโรงเรียน หลังเรียนจบเบียร์ดสลีย์เรียนต่อด้านศิลปะที่โรงเรียนศิลปะเวสต์มินสเตอร์[4]

ในปี ค.ศ. 1892 เบียร์ดสลีย์เดินทางไปปารีสและได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานใบปิดของอ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็กและภาพศิลปะญี่ปุ่น ผลงานภาพแรกของเขาคืองานวาดภาพประกอบร้อยแก้ว Le Morte d'Arthur ของทอมัส มาลอรี[5] หลังจากนั้นเบียร์ดสลีย์ร่วมกับเฮนรี ฮาร์แลนด์ นักเขียนชาวอเมริกัน ก่อตั้ง The Yellow Book วารสารรายสามเดือนซึ่งเขารับหน้าที่วาดภาพปกและภาพประกอบในเล่ม และต่อมากลายเป็นสิ่งพิมพ์สำคัญของลัทธิสุนทรียนิยม ลัทธิเริงรมณ์ และลัทธิสัญลักษณ์นิยม[6] เบียร์ดสลีย์ทำงานกับวารสารนี้ก่อนจะถูกไล่ออกในปีค.ศ. 1895 เนื่องจากเขามีความเกี่ยวข้องกับออสการ์ ไวลด์ที่ถูกตัดสินโทษข้อหาพฤติกรรมอนาจาร[7]

นอกจากผลงานแนวสุนทรียนิยม เบียร์ดสลีย์ยังถือเป็นศิลปินแนวนวศิลป์ที่เป็นที่ถกเถียงที่สุดคนหนึ่งเนื่องจากงานวาดที่มืดมน แปลกประหลาด และโป๊เปลือย[8] อันมีที่มาจากชุงกะ ภาพอูกิโยะแขนงหนึ่งที่แสดงการเสพสังวาส[9] ตัวอย่างงานแนวนี้ของเบียร์ดสลีย์ได้แก่ ภาพประกอบใน Lysistrata ของอริสโตฟานเนส, The Rape of the Lock ของอเล็กซานเดอร์ โพป และผลงานที่สำคัญที่สุดคือภาพ "The Climax" หนึ่งในภาพชุดที่เบียร์ดสลีย์วาดประกอบบทละคร Salome ของออสการ์ ไวลด์[10]

ด้านชีวิตส่วนตัว เบียร์ดสลีย์เป็นคนพิถีพิถันในการแต่งกาย[11] ถึงแม้ว่าเขาจะมีความเกี่ยวข้องกับออสการ์ ไวลด์ที่เป็นรักร่วมเพศ แต่เพศสภาพของเบียร์ดสลีย์ยังคงไม่แน่ชัด[12] ตลอดชีวิตเบียร์ดสลีย์ป่วยเป็นวัณโรคและมีเลือดออกในปอดบ่อยครั้งจนกระทั่งเสียชีวิตที่เมืองม็องตง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1898[13] ร่างของเขาถูกฝังที่สุสาน Cimetière du Vieux-Château ในเมืองม็องตง[14]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Aubrey Beardsley - English artist". Britannica. สืบค้นเมื่อ December 15, 2020.
  2. "Beardsley, Aubrey Vincent (1872–1898)". Oxford Dictionary of National Biography.
  3. Sturgis 1998, p. 10
  4. Armstrong 1901.
  5. Souter, Nick; Souter, Tessa (2012). The Illustration Handbook: A Guide to the World's Greatest Illustrators. Oceana. p. 41. ISBN 978-1-84573-473-2.
  6. Burdett, Carolyn (March 15, 2014). "Aestheticism and decadence". British Library. สืบค้นเมื่อ December 15, 2020.
  7. "The Yellow Book".
  8. Origjanska, Magda (February 26, 2018). "Aubrey Beardsley and his "morbid imagination" was the most controversial artist of the Art Nouveau era". The Vintage News. สืบค้นเมื่อ December 15, 2020.
  9. Wang, Chesa (April 29, 2020). "Aubrey Beardsley: Understanding Androgyny Through Shunga". Erudition Magazine. สืบค้นเมื่อ December 15, 2020.
  10. Blythe, Finn (March 3, 2020). "The controversial career of Aubrey Beardsley, Art Nouveau's precocious prodigy". HERO magazine. สืบค้นเมื่อ December 15, 2020.
  11. Weintraub, Stanley (1976). Aubrey Beardsley, Imp of the Perverse. Pennsylvania State University Press. p. 85.
  12. Latham, David, บ.ก. (2003). Haunted texts: studies in Pre-Raphaelitism in honour of William E. Fredeman. University of Toronto Press. p. 194. ISBN 978-0-8020-3662-9.
  13. Cavendish, Richard (March 3, 1998). "Death of Aubrey Beardsley". History Today. สืบค้นเมื่อ December 15, 2020.
  14. Bertrand Beyern. Guide des tombes d'hommes célèbres. Paris: Le Cherche Midi, 2008. ISBN 978-2-7491-2169-7

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]