หมู่เกาะอันดามัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หมู่เกาะอันดามัน
สถานที่ตั้งของหมู่เกาะอันดามัน
สถานที่ตั้งของหมู่เกาะอันดามัน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง อ่าวเบงกอล
พิกัด 12°30′N 92°45′E / 12.500°N 92.750°E / 12.500; 92.750พิกัดภูมิศาสตร์: 12°30′N 92°45′E / 12.500°N 92.750°E / 12.500; 92.750
กลุ่มเกาะ หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
เกาะทั้งหมด 572
เกาะหลัก เกาะอันดามันเหนือ, เกาะอันดามันน้อย, เกาะอันดามันกลาง
จุดสูงสุด แซดเดิลพีก
การปกครอง
อินเดีย
ดินแดนสหภาพ หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากร 379,944 (ในปี พ.ศ. 2554)
ชนพื้นเมือง ชาวอินเดียแผ่นดินใหญ่
ชาวจาราวา
ชาวเอิงเก
ชาวเซนทิเนล
ชาวอันดามันใหญ่

หมู่เกาะอันดามัน (อังกฤษ: Andaman Islands; ฮินดี: अण्डमान द्वीप समूह) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเบงกอล หมู่เกาะส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ โดยมีเกาะบางส่วนทางตอนเหนือเป็นของพม่า

ชาวอังกฤษได้เข้าไปตั้งถิ่นฐานเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1789 แต่ทิ้งร้างไปใน ค.ศ. 1796 ต่อมาใน ค.ศ. 1858 รัฐบาลอินเดียของอังกฤษได้จัดตั้งสถานกักกันนักโทษที่พอร์ตแบลร์ ต่อมาได้รวมเข้ากับหมู่เกาะนิโคบาร์เป็นเขตการปกครองหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ ในปี ค.ศ. 1872 และในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1942-1945)[1] จนรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียในปี ค.ศ. 1947

อ้างอิง[แก้]

  1. L, Klemen (1999-2000). "The capture of the Andaman Islands, March 1942". Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941-1942.