สุลต่านมะห์มุด ชาห์
| สุลต่านมะห์มุด ชาห์ | |
|---|---|
| สุลต่านรัฐมะละกา | |
| ครองราชย์ | ค.ศ. 1488 – 1511 (23 ปี) [1] |
| ก่อนหน้า | Alauddin Riayat Shah of Malacca |
| ถัดไป | สิ้นสุดตำแหน่ง |
| สุลต่านรัฐยะโฮร์ | |
| ครองราชย์ | ค.ศ. 1511 – 1528 (17 ปี) |
| ก่อนหน้า | สถาปนาตำแหน่ง |
| ถัดไป | สุลต่านอัลอุดดิน เรียยาด ชาห์ที่ 2 |
| สวรรคต | 1528 Kampar, หมู่เกาะรีเยา |
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์มะละกา, ราชวงศ์ยะโฮร์ |
| ศาสนา | อิสลาม |
สุลต่าน มะห์มุด ชาห์ (สวรรคต ค.ศ. 1528) พระองค์เป็นสุลต่านพระองค์ที่ 8 หรือองค์สุดท้ายของรัฐมะละกา โดยครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 1488 – 1511 (23 ปี) ต่อมาพระองค์ก็ได้ทำการหลบหนีหลังการโจมตีของโปรตุเกส มาอยู่ที่รัฐยะโฮร์ จากนั้นพระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์ระหว่าง ค.ศ. 1511 – 1528 (17 ปี)
หลังจากขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2031 (ค.ศ. 1488) สุลต่านมะห์มุดชาห์ทรงปกครองรัฐมะละกาเป็นระยะเวลา 23 ปี โดยในช่วงเวลานั้น มะละกาได้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าและการทูนานาชาติที่สำคัญในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความสัมพันธ์กับจีน ชวา และโลกอิสลาม ซึ่งส่งผลให้รัฐมีอิทธิพลทางทะเลอย่างกว้างขวาง [2]
ในปี พ.ศ. 2054 (ค.ศ. 1511) กองทัพโปรตุเกสภายใต้การนำของอัลฟอนโซ เดอ อัลบูเคอร์ก ได้โจมตีและยึดครองเมืองมะละกา ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของการขยายอิทธิพลยุโรปในภูมิภาค สุลต่านมะห์มุดชาห์ทรงหลบหนีออกจากเมืองพร้อมราชสำนัก และเสด็จไปตั้งหลักที่ตอนใต้ของคาบสมุทรมลายู [3]
หลังจากนั้น พระองค์ทรงสถาปนารัฐยะโฮร์ขึ้นในปีเดียวกัน เพื่อรักษาความชอบธรรมของราชวงศ์และต่อต้านอิทธิพลของโปรตุเกส รัฐยะโฮร์กลายเป็นศูนย์กลางใหม่ของอำนาจทางการเมืองและการค้า โดยมีการสร้างพันธมิตรกับชุมชนชายฝั่งและอดีตเมืองขึ้นของมะละกา พระองค์ทรงครองราชย์ในยะโฮร์จนถึงปี พ.ศ. 2071 (ค.ศ. 1528) [4]
นอกเหนือจากบทบาททางการเมือง สุลต่านมะห์มุดชาห์ยังปรากฏในตำนานมลายู เช่น ฮังตูอาห์ และตุ่นเตจา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความจงรักภักดีและความกล้าหาญในการต่อต้านการล่าอาณานิคม เรื่องราวเหล่านี้ได้รับการถ่ายทอดผ่านวรรณกรรมคลาสสิก เช่น ฮิกายัตฮังตูอาห์ และยังคงมีอิทธิพลต่อความทรงจำทางวัฒนธรรมของภูมิภาค [5]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Andaya, Barbara Watson; Andaya, Leonard Y. (1982). A History of Malaysia. London: Macmillan. pp. 47–49. ISBN 0333380134.
- ↑ Andaya, Barbara Watson; Andaya, Leonard Y. (1982). A History of Malaysia. London: Macmillan. pp. 47–49. ISBN 0333380134.
- ↑ Reid, Anthony (1993). Southeast Asia in the Age of Commerce, 1450–1680. Vol. 2. Yale University Press. pp. 116–118.
- ↑ "บทวิเคราะห์จากจุฬาฯเกี่ยวกับการครอบครองคาบสมุทรมลายู".
- ↑ Shellabear, William G. (1908). Hikayat Hang Tuah. Singapore: Malay Literature Series. pp. 1–10.