สัมภเวสี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

สัมภเวสี คือ สัตว์ผู้ยังแสวงหาที่เกิด ซึ่งได้แก่ปุถุชนและ พระเสระผู้ยังแสวงหาภพที่เกิดอีก หรือสัตว์ในครรภ์และในไข่ที่ยังอยู่ระหว่างจะเกิด

ความหมาย[แก้]

สัมภเวสี หมายถึงกลุ่มปุถุชนและสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่ต้องแสวงหาพ่อแม่หรือแสวงหาที่เกิดซึ่งยังไม่ถึงนิพพาน และต้องเวียนว่ายตายเกิด เดิมนั้นสัมภเวสีถูกเข้าใจว่าเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่ยังหาที่เกิดใหม่ไม่ได้ ซึ่งความเชื่อนั้นผิด

กระบวนการเกิดสัมภเวสี[แก้]

พระอภิธรรมบัญญัติว่า เมื่อสัตว์ที่อยู่ใน 31 ภพภูมินั้นกำลังตายนั้น จุติจิต คือจิตขณะที่กำลังตายจะเกิดขึ้น และเกิดขึ้นขณะเดียวเท่านั้น "ปฏิสนธิจิต" ก็จะเกิดต่อทันทีไม่มีจิตดวงใดมาคั่น และเมื่อเกิด ปฏิสนธิจิต แล้วก็คือเกิดในภพใหม่แล้ว คือจุติจิต เกิดปฏิสนธิจิต ต้องเกิดต่อทันที ยกเว้นพระอรหันต์ที่ไม่มีปฏิสนธิจิต เกิดต่อเพราะท่านไม่ต้องมาเกิดอีกแล้ว

อ้างอิง[แก้]

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับ ประมวลศัพท์ ของ พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต) อยู่ในคำว่า ภูตะ หน้า 207