สปริงเกอร์ดับเพลิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สปริงเกอร์ดับเพลิง (ส่วนสีแดงเป็นกระเปาะแก้วบรรจุแอลกอฮอล์)

สปริงเกอร์ดับเพลิง (อังกฤษ: fire sprinkler) เป็นสปริงเกอร์ฉีดน้ำชนิดพิเศษ ติดตั้งไว้ตามฝ้าเพดานในอาคาร และจะทำงานโดยอัตโนมัติเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้, หัวสปริงเกอร์ชนิดนี้จะออกแบบไว้เฉพาะ ให้มีกระเปาะแก้วบรรจุแอลกอฮอล์อุดทางท่อจ่ายน้ำไว้เพื่อไม่ให้สปริงเกอร์ทำงานในสภาพปกติ

เมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้ อุณหภูมิเพดานห้องจะขึ้นสูง ทำให้แอลกอฮอล์ในสปริงเกอร์ขยายตัวจนกระเปาะแก้วแตก เปิดทางให้น้ำฉีดออกมาเป็นฝอยเพื่อควบคุมไฟไม่ให้ลุกลาม