สนธิสัญญาลิสบอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สนธิสัญญาลิสบอน
สนธิสัญญาลิสบอนเพื่อแก้ไขเพิ่มเติมสนธิสัญญาว่าด้วยสหภาพยุโรปและสนธิสัญญาจัดตั้งประชาคมเศรษฐกิจยุโรป
Tratado de Lisboa 13 12 2007 (04).jpg
พิธีลงนาม
ประเภท แก้ไขเพิ่มเติมสนธิสัญญาฉบับเดิม
วันลงนาม
- ณ
13 ธันวาคม พ.ศ. 2550
อารามเจโรนิมอส, ลิสบอน, ประเทศโปรตุเกส
วันประทับตรา 18 ธันวาคม พ.ศ. 2550
วันใช้บังคับ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ผู้ลงนาม 28 รัฐสมาชิกสหภาพยุโรป
ภาคี สหภาพยุโรป สหภาพยุโรป
ผู้เก็บรักษา รัฐบาลอิตาลี
ภาษา 23 ภาษาทางการในสหภาพยุโรป

สนธิสัญญาลิสบอน (อังกฤษ: Treaty of Lisbon) เป็นความตกลงระหว่างประเทศซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมสนธิสัญญาสองฉบับที่เป็นรากฐานทางกฎหมายของสหภาพยุโรป (EU) อันได้แก่สนธิสัญญามาสทริชท์ (พ.ศ. 2536) และ สนธิสัญญาโรม (พ.ศ. 2501) สนธิสัญญาลิสบอนได้รับการลงนามโดยผู้แทนจาก 28 รัฐสมาชิกในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และเริ่มบังคับใช้ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552

สาระสำคัญที่เปลี่ยนแปลงไป อาทิการลงมติในคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรป จากเดิมใช้ระบบแบ่งช่วงประชากรเพื่อกำหนดจำนวนเสียงลงคะแนน มาเป็นระบบคะแนนเสียงถ่วงน้ำหนักตามประชากรของแต่ละประเทศ การใช้ระบบใหม่นี้ทำให้บรรดาชาติที่มีประชากรเป็นอันดับต้นๆอย่าง เยอรมนี, ฝรั่งเศส, สหราชอาณาจักร, อิตาลี, สเปน ได้รับผลประโยชน์จากอำนาจลงคะแนนที่เพิ่มขึ้น ในขณะที่ชาติที่มีประชากรน้อยสูญเสียอำนาจในการลงคะแนนบางส่วนไป สนธิสัญญาฉบับนี้ยังเปิดทางให้มีร่างกฎหมายสหภาพว่าด้วยสิทธิ ซึ่งบังคับใช้เป็นกฎบัตรสิทธิขั้นพื้นฐาน และยังระบุถึงสิทธิของรัฐสมาชิกที่จะออกจากการเป็นสมาชิกภาพไว้อย่างชัดแจ้ง

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

เว็บไซต์ทางการ