ข้ามไปเนื้อหา

วาโวลีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วาโวลีน อิงก์
ชื่อเดิม
  • คอนทินิวอัสออยล์รีไฟนิง (1866)
  • เอลลิสแอนด์เลนเนิร์ด
ประเภทมหาชน
การซื้อขาย
อุตสาหกรรมการผลิตและจัดจำหน่ายเคมีภัณฑ์, การซ่อมรถยนต์
ก่อนหน้า
ก่อตั้ง6 กันยายน 1866; 159 ปีก่อน (1866-09-06) ในบิงแฮมตัน รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ (ในชื่อคอนทินิวอัสออยล์รีไฟนิง)
ผู้ก่อตั้งจอห์น เอลลิส
สำนักงานใหญ่
เล็กซิงตัน รัฐเคนทักกี
สหรัฐ
บุคลากรหลัก
รายได้เพิ่มขึ้น US$1,620 ล้าน (2024)
รายได้จากการดำเนินงาน
เพิ่มขึ้น US$367 ล้าน (2024)
รายได้สุทธิ
ลดลง US$212 ล้าน (2024)
สินทรัพย์ลดลง US$2,440 ล้าน (2024)
ส่วนของผู้ถือหุ้นลดลง US$186 ล้าน (2024)
พนักงาน
11,500 (2024)
บริษัทในเครือ
เว็บไซต์valvoline.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง
[1][2][3]

วาโวลีน อิงก์ (/ˈvælvəliːn/ VAL-və-leen; อังกฤษ: Valvoline Inc.) เป็นบริษัทสัญชาติอเมริกันที่ดำเนินธุรกิจบริการยานยนต์ค้าปลีก บริษัทอนุญาตให้ใช้ชื่อสำหรับผลิตภัณฑ์น้ำมันเครื่อง สารเติมแต่ง และสารหล่อลื่นสำหรับยานยนต์ภายใต้ตราวาโวลีน นอกจากนี้ ยังเป็นเจ้าของเครือข่ายร้านเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องวาโวลีนอินสแตนต์ออยล์เชนจ์ (Valvoline Instant Oil Change) เกรตคะเนเดียนออยล์เชนจ์ (Great Canadian Oil Change) และร้านซ่อมรถยนต์วาโวลีนเอกซ์เพรสแคร์ (Valvoline Express Care) ณ ค.ศ. 2023 บริษัทเป็นผู้ให้บริการเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องรายใหญ่อันดับสองในสหรัฐโดยมีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 10 และมีสาขากว่า 1,650 แห่ง[4][5][6]

ประวัติศาสตร์

[แก้]
น้ำมันเครื่องวาโวลีน

ดร. จอห์น เอลลิส ผู้ประดิษฐ์น้ำมันหล่อลื่นปิโตรเลียมสำหรับเครื่องจักรไอน้ำ ก่อตั้งวาโวลีนใน ค.ศ. 1866 ในเมืองบิงแฮมตัน รัฐนิวยอร์ก ในชื่อ "บริษัทคอนทินิวอัสออยล์รีไฟนิง" (Continuous Oil Refining Company; แปลตรงตัว 'บริษัทกลั่นน้ำมันต่อเนื่อง') ใน ค.ศ. 1868 เอลลิสเปลี่ยนชื่อน้ำมันหล่อลื่นกระบอกสูบบิงแฮมตันของเขาให้จดจำง่ายขึ้นเป็นวาโวลีน ปีถัดมา เขาย้ายบริษัทไปยังบรุกลิน ด้วยความร่วมมือกับลูกชายและลูกเขย เอลลิสเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "เอลลิสแอนด์เลนนิร์ด" (Ellis & Leonard) และย้ายไปยังเชดีไซด์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ วาโวลีนได้รับการยกย่องจากชาลส์ เอฟ. แชนด์เลอร์ และบุคคลอื่น ๆ ในนิทรรศการปารีส ค.ศ. 1878[7] ภายในช่วงทศวรรษ 1890 น้ำมันวาโวลีนมีความเกี่ยวข้องกับรถแข่งที่ชนะการแข่งขัน[8] ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 วาโวลีนเป็นน้ำมันเครื่องที่แนะนำสำหรับรถยนต์ฟอร์ด โมเดลที[4]

ใน ค.ศ. 1949 แอชแลนด์ อิงก์ (Ashland Inc.) ได้ซื้อบริษัทฟรีดอม-วาโวลีน (Freedom-Valvoline)[9]

ใน ค.ศ. 2016 วาโวลีน บริษัทลูกของแอชแลนด์ คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 37 ของรายได้รวมต่อปีของบริษัทแม่[4] วาโวลีนดำเนินการเสนอขายหุ้น IPO (initial public offering) ในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2016[10] ก่อนที่แอชแลนด์จะแยกวาโวลีนออกไปเป็นบริษัทอิสระในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2017[1]

วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2022 ซาอุดีอะแรมโค (Saudi Aramco) ประกาศการเข้าซื้อหน่วยธุรกิจน้ำมันหล่อลื่นของวาโวลีนเป็นมูลค่า 2,650 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[11][12]

ความร่วมมือด้านยานยนต์และจักรยานยนต์

[แก้]

วาโวลีนเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงและน้ำมันเครื่องที่ได้รับการแนะนำอย่างเป็นทางการสำหรับรถยนต์ทุกยี่ห้อภายใต้กลุ่มเจเนรัลมอเตอร์ รวมถึงเชฟโรเลต บิวอิคก์ และคาดิลแลค และสำหรับรถยนต์ทุกยี่ห้อภายใต้กลุ่มฮอนด้ามอเตอร์รวมถึงฮอนด้าและแอคิวราเฉพาะรถยนต์ เช่นเดียวกับฮอนด้าเฉพาะจักรยานยนต์

การสนับสนุน

[แก้]
รถหมายเลข 17 ในรายการสปรินต์คัพซีรีส์ที่มีสีวาโวลีน

วาโวลีนให้การสนับสนุนการแข่งขันรถยนต์หลายรายการเพื่อทำการตลาดน้ำมันเครื่องของตน รวมถึงรายการ SCCA National Championship Runoffs และ Bommarito Automotive Group 500 วาโวลีนยังให้การสนับสนุนนักแข่งหญิงคนแรกที่ลงแข่งทั้งในรายการ Daytona 500 และ Indianapolis 500 คือเจเน็ต กัทรี นักขับ NASCAR Cup Series มาร์ก มาร์ติน (1992-2000) นักขับ CART อัล อันเซอร์ จูเนียร์ (1988-1993) และทีม NASCAR อย่าง RahMoc Enterprises, Ginn Racing และ Hendrick Motorsports (ตั้งแต่ ค.ศ. 2014)[2]

ในประเทศออสเตรเลีย วาโวลีนเป็นเจ้าของสิทธิ์ในการตั้งชื่อสนามแข่งรถซิดนีย์สปีดเวย์[13] และเป็นผู้สนับสนุนรายการแข่งขันรถยนต์ทางเรียบ Australian Sprintcar Grand Prix นอกจากนี้ยังเคยเป็นผู้สนับสนุนการแข่งขัน 1994 Australian Manufacturers' Championship ด้วย

ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 วาโวลีนเป็นผู้สนับสนุนสโมสรฟุตบอลเซบิยาในลาลิกาในฐานะพันธมิตรระดับโลก โดยมีโลโกของพวกเขาปรากฏอยู่บนแขนเสื้อชุดแข่ง[14]

ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 วาโวลีนให้การสนับสนุนทีมแอสตันมาร์ตินฟอร์มูลาวันในฐานะส่วนขยายของความร่วมมือที่มีอยู่เดิมของทีมกับอะแรมโค และความร่วมมือนี้จะได้รับการยกระดับเป็นบทบาทผู้จัดหาน้ำมันหล่อลื่นตั้งแต่ฤดูกาล 2026 เป็นต้นไป เนื่องจากการเป็นพันธมิตรโดยตรงของเครื่องยนต์ฮอนด้า[15] ตั้งแต่ฤดูกาล 2025 เป็นต้นไป วาโวลีนจะยังเป็นผู้จัดหาน้ำมันหล่อลื่นให้กับทีมบีดับเบิลยูที อัลไพน์ เอฟวัน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเรอโนอีกด้วย

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 Caproni, Erin (พฤษภาคม 15, 2017). "Ashland, Valvoline complete split". Cincinnati Business Courier. American City Business Journals. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 30, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 Baniak, Susan (มิถุนายน 22, 2017). "Lexington-based Valvoline Separates from Ashland Inc., Moves into New Headquarters". Business Lexington. Smiley Pete Publishing. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Valvoline Inc. FY 2024 Annual Report (Form 10-K)". U.S. Securities and Exchange Commission. พฤศจิกายน 22, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 26, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 Willoughby, Jack (มีนาคม 12, 2016). "Valvoline Spinoff: A 45% Gain for Ashland Holders". Barron's. Dow Jones & Company. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 12, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Motor oil maker Valvoline maps IPO spinoff from Ashland". The Cincinnati Enquirer. Gannett Company. กันยายน 13, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 16, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "About Us". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-05-30. สืบค้นเมื่อ 2023-06-19.
  7. ↑ Scientific American, "Valvoline" (ภาษาอังกฤษ). Munn & Company. 1878-12-07. น. 356.
  8. ↑ Smith, Gerald (พฤศจิกายน 19, 2014). "Valvoline was born in Binghamton". Press & Sun-Bulletin. Gannett Company. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Thompson, Eric V. "A Brief History Of Major Oil Companies In The Gulf Region". University of Virginia. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-06. สืบค้นเมื่อ 2019-11-09.
  10. ↑ Beckerman, Josh (กันยายน 22, 2016). "Valvoline IPO Prices at $22 a Share". The Wall Street Journal. Dow Jones & Company. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 16, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Krishna, Rithika (สิงหาคม 1, 2022). "Valvoline fuels retail drive with $2.65 bln lubricants unit sale to Saudi Aramco". Reuters. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-08-22. สืบค้นเมื่อ 2023-06-19.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Gnana, Jennifer (2022-08-01). "Saudi Aramco acquires Valvoline in downstream push". www.spglobal.com (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-08-02. สืบค้นเมื่อ 2022-08-01.
  13. ↑ "SYDNEY SPEEDWAY TO BE DEMOLISHED". Auto Action.
  14. ↑ "Sevilla FC Valvoline". Valvoline Global.
  15. ↑ "Aston Martin Aramco reaches milestone technical collaboration ahead of 2026 F1 regulations".

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=วาโวลีน&oldid=12295885"