วรรณกรรมเด็ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เด็กๆ สี่คนกำลังอ่าน How the Grinch Stole Christmas! ของ Dr. Seuss

วรรณกรรมสำหรับเด็ก คืองานเขียนที่โครงเรื่องเรียบง่ายไม่ซับซ้อน มีตัวละครเป็นเด็ก มีความคิดและทัศนะคติแบบเด็ก อาจหมายรวมถึงนิทานภาพสำหรับเด็กของเด็กวัยเตาะแตะจนกระทั่งวรรณกรรมเยาวชนสำหรับผู้อ่านในเด็กที่โตแล้วจนถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้น อย่างไรก็ดีถึงแม้จะเป็นวรรณกรรมที่เขียนให้เด็กอ่าน แต่วรรณกรรมสำหรับเด็กบางเล่มหรือบางประเภทก็สามารถนำมาวิเคราะห์ ตีความ วิจารณ์ในแง่คุณค่าได้ นอกจากนี้วรรณกรรมสำหรับเด็กยังครอบคลุมถึง สื่อ ของเล่น และการแสดงต่าง ๆ ที่ทำขึ้นสำหรับเด็กด้วย ปัจจุบันหลายประเทศได้มีการเปิดสอนหลักสูตรวรรณกรรมสำหรับเด็ก ในระดับต่าง ๆ เช่น ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ส่วนในประเทศไทยมีการเปิดสอนระดับปริญญาตรีที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒแห่งเดียวเท่านั้น


อะไรคือวรรณกรรมเด็ก[แก้]

เดซี แอชฟอร์ด วัยเด็ก

ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่า วรรณกรรมเด็กอาจเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งต่อไปนี้

หนังสือที่เด็กเป็นผู้เขียน
วรรณกรรมเด็กส่วนมากเป็นงานที่เขียนโดยเด็กๆ เช่น The Young Visiters ของ เดซี แอชฟอร์ด (อายุ 9 ปี) หรือ นิทานเด็กของเจน ออสเตน หรือ ลิวอิส แครอล ซึ่งเขียนให้พี่ๆ น้องๆ อ่านเล่น

หนังสือที่เขียนเพื่อเด็ก
เป็นคำนิยามแบบธรรมดาสามัญที่สุด วรรณกรรมเด็กก็คือหนังสือที่เขียนขึ้นเพื่อเด็กนั่นเอง แนนซี แอนเดอร์สัน รองศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยเซาธ์ฟลอริดา[1] นิยามไว้ว่า วรรณกรรมเด็กคือหนังสือที่เขียนเพื่อเด็ก "ไม่รวมถึงงานเขียนจำพวกการ์ตูน หนังสือตลก และงานที่ไม่ใช่นิยาย ซึ่งไม่ได้สร้างขึ้นให้อ่านแบบเรียงตามลำดับ เช่นพจนานุกรม สารานุกรม หรืองานอ้างอิงชนิดอื่น"[2] วรรณกรรมเด็กบางเล่มอาจเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ใหญ่ด้วยก็ได้ นวนิยายชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ของ เจ. เค. โรว์ลิ่ง แต่เดิมก็เขียนขึ้นเพื่อกลุ่มเป้าหมายที่เป็นเด็ก แต่เป็นที่นิยมทั้งในหมู่เด็กและผู้ใหญ่ จน นิวยอร์กไทมส์ต้องจัดกลุ่มหนังสือขายดีใหม่

หนังสือที่เลือกมาสำหรับเด็ก

หนังสือที่เด็กเป็นผู้เลือก

อ้างอิง[แก้]

  1. "Biography of Nancy A. Anderson, EdD". สืบค้นเมื่อ 2009-03-03. 
  2. Anderson 2006, p. 2.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]