ลูกหมูสามตัว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หมาป่าเป่าบ้านฟางพังในนิทานดัดแปลงปี ค.ศ. 1904 ภาพประกอบวาดโดย Leonard Leslie Brooke

ลูกหมูสามตัว (อังกฤษ: The Three Little Pigs) เป็นนิทานเกี่ยวกับหมูสามตัวที่สร้างด้วยวัสดุที่แตกต่างกัน หมาป่าใจร้ายได้เป่าบ้านของหมูสองตัวแรกซึ่งทำจากฟางและไม้ตามลำดับจนพัง แต่ไม่สามารถทำลายบ้านของหมูตัวที่สามที่ทำจากอิฐได้ รูปแบบตีพิมพ์ของนิทานมีในราวคริสต์ทศวรรษ 1840 แต่ตัวเรื่องราวของนิทานนั้นคาดว่าจะเก่าแก่กว่านั้น วลีที่ปรากฏในนิทานและคติที่แฝงไว้ในเรื่องได้กลายเป็นสิ่งที่ปลูกฝังอยู่ในวัฒนธรรมตะวันตก ลูกหมูสามตัวได้รับการสร้างสรรค์ใหม่หรือดัดแปลงในหลากหลายรูปแบบเป็นเวลาหลายปี บางรูปแบบได้ให้หมาป่าเป็นตัวละครที่ใจดีก็มี ลูกหมูสามตัวจัดเป็นนิทานประเภท B124[1] ตามระบบจัดจำแนก Aarne–Thompson

นิทานดั้งเดิม[แก้]

ภาพวาดจาก English Fairy Tales (New York, 1895) โดย โจเซฟ จาคอบส์

ลูกหมูสามตัว ถูกบรรจุเป็นนิทานใน The Nursery Rhymes of England (London and New York, c.1886), โดย เจมส์ ฮอลลี่เวลล์-ฟิลลิปส์ [2] ส่วนนิทานในรูปแบบที่เป็นที่รู้จักปรากฏใน English Fairy Tales โดย โจเซฟ จาคอบส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1890 และได้อ้างอิงฮอลลี่เวลล์ว่าเป็นต้นเรื่อง[3]

นิทานเริ่มเรื่องที่ลูกหมูสามตัวถูกแม่หมูส่งออกไปเผชิญโลกภายนอก ลูกหมูตัวแรกสร้างบ้านทีทำจากฟาง แต่หมาป่าได้เป่าบ้านจนพังแล้วกินลูกหมู ลูกหมูตัวที่สองสร้างบ้านที่ทำจากไม้ซึ่งก็ถูกหมาป่าเป่าจนพังเช่นกัน แล้วลูกหมูตัวที่สองก็ถูกกินเช่นกัน การสนทนาโต้ตอบระหว่างหมาและลูกหมูเป็นวลีที่มีชื่อเสียง ความว่า:

"Little pig, little pig, let me come in."
"No, no, by the hair on my chiny chin chin."
"Then I'll huff, and I'll puff, and I'll blow your house in."[4]

ลูกหมูตัวที่สามสร้างบ้านที่ทำจากอิฐ หมาป่าพยายามเป่าบ้านให้พังแต่ไม่สำเร็จ จึงพยายามหลอกให้หมูออกจากบ้านโดยบอกจะขอพบในสถานที่ต่างๆแต่ก็ถูกรู้ทันทุกครั้ง ท้ายที่สุดหมาป่าจึงเข้าไปในบ้านโดยลงมาทางปล่องไฟ จึงตกลงไปหม้อน้ำเดือดที่ลูกหมูเตรียมไว้ ลูกหมูปิดฝาหม้อ จากนั้นจึงปรุงหมาป่ามากินเป็นอาหาร ในนิทานบางรูปแบบลูกหมูตัวที่หนึ่งและตัวที่สองไม่ได้ถูกหมาป่ากินหลังจากพังบ้าน แต่ได้หนีมาหลบภัยที่บ้านของลูกหมูตัวที่สาม และเมื่อหมาป่าเข้ามาทางปล่องไฟจะถูกต้มจนตายเหมือนนิทานดั้งเดิม หรืออาจจะวิ่งหนีไปแล้วไม่กลับมากินลูกหมูสามตัวอีกเลย ซึ่งลูกหมูทั้งสามตัวรอดชีวิตในทั้งสองกรณี

อ้างอิง[แก้]

  1. https://sites.ualberta.ca/~urban/Projects/English/Content/Thompson_Motif-Index.pdf
  2. Ashliman, Professor D. L. "Three Little Pigs and other folktales of Aarne-Thompson-Uther type 124". Folklore and Mythology Electronic Texts. University of Pittsburgh. สืบค้นเมื่อ 25 July 2010.
  3. Tatar, Maria (2002). The Annotated Classic Fairy Tales. W. W. Norton & Company. pp. 206–211. ISBN 978-0-393-05163-6.
  4. Jacobs, Joseph (1890). English Fairy Tales. Oxford University. p. 69.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]