ม่าย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่ม่าย (อังกฤษ: widow) คือ หญิงที่คู่สมรสเสียชีวิต ส่วนพ่อม่าย (อังกฤษ: widower) คือ ชายที่คู่สมรสเสียชีวิตเช่นกัน พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ให้ความหมายว่า "ไร้คู่ครองเพราะผัวหรือเมียตายจากไปและยังไม่ได้แต่งงานใหม่ และหมายรวมถึงเพราะหย่าขาดจากกันด้วย" นอกจากนี้ในสมัยโบราณยังหมายถึงชายหญิงโสด บางทีเขียนเป็น "หม้าย"

การปฏิบัติต่อแม่ม่ายหรือพ่อม่ายทั่วโลกต่างกัน แต่ผลประโยชน์และการปฏิบัติที่ไม่เท่าเทียมซึ่งแม่ม่ายได้รับเมื่อเทียบกับพ่อม่ายทั่วโลกเป็นปกติกระตุ้นความสนใจต่อปัญหานี้โดยนักเคลื่อนไหวสิทธิมนุษยชน[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. Owen, Margaret. A World of Widows. Illustrated. Atlantic Highlands, NJ: Zed Books, 1996. 181-183. eBook.