มอระกู่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มอระกู่

มอระกู่[1][2] เป็นอุปกรณ์สูบยาของชาวอาหรับ ลักษณะเป็นขวดทรงสูงหรือหม้อมีขาหยั่ง ด้านบนมีถ้วยสำหรับใส่ยาสูบซึ่งเรียก "ชีชะฮ์" (شيشة, shisha) หรือ ฮุคคา (hookah) ถ้วยนั้นมีฝาปิด และมีท่อต่อจากถ้วยลงมาถึงก้นขวดที่มีน้ำหล่ออยู่ เมื่อดูดท่อจะทำให้ควันผ่านน้ำขึ้นมา อุปกรณ์นี้มีชื่อเรียกที่ต่างกันหลายภาษาเช่น water pipe, narghile, hubble-bubble ภาษาไทยเองก็เรียกเพี้ยนเป็น บารากู่ เป็นต้น

สารที่นำมาใช้กับอุปกรณ์ฮุคคาไม่จำเป็นต้องแห้งสนิท ที่มักใช้กันก็มีชื่อว่า โทบาเมล หรือ มาแอสเซล เป็นส่วนผสมของใบยาสูบ (tobacco) กับสารที่มีความหวาน เช่น น้ำผึ้งหรือกากน้ำตาล (molasses) หรือผลไม้ตากแห้ง

อ้างอิง[แก้]

  1. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน
  2. เป็นชื่อที่ยืมมาจากภาษาชวา merokok, ตำนานมอระกู่ (บาระกู่)