พารามอเตอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไฟล์:WikipediaParamotor.jpg
พารามอเตอร์

พารามอเตอร์ (อังกฤษ: Paramotor) คืออากาศยานขนาดเล็ก ใช้เครื่องยนต์ขนาดเล็กที่นักบินสามารถแบกบนหลังเหมือนแบกเป้ ประกอบกับร่มแบบมาตรฐานคล้ายกับที่ใช้ร่อนจากภูเขา แต่ด้วยเครื่องยนต์ทำให้พารามอเตอร์สามารถบินขึ้นลงได้อย่างอิสระมากว่าร่มร่อน( paraglide)

พารามอเตอร์ เป็นรูปแบบการบินที่ปลอดภัย และประหยัดที่สุด อุปกรณ์ต่างๆที่ใช้ในการบินสามารถจัดเตรียมเก็บขึ้นรถยนต์เพื่อเตรียมพร้อม บินได้ในเวลาเพียงไม่กี่นาที อัตราความเร็วในการบินจะอยู่ที่ประมาณ 40-55 กม./ชม. ขึ้นอยู่กับสมรรถนะของร่มด้วย เชื้อเพลิง 10 ลิตร จะบินได้ประมาณ 3 ชม. ดังนั้นถ้าสภาวะอากาศเอื้ออำนวย การบินแต่ละครั้งจึงไปได้ไกลกว่า 100 กม.

พารามอเตอร์ มีข้อเด่นอีกอย่างคือ ใช้พื้นที่ในการบินขึ้นลงที่สั้น จึงบินขึ้นลงในพื้นที่ที่จำกัดได้ อย่างเช่นสนามฟุตบอล เป็นต้น นักบินสามารถตรวจสอบเตรียมความพร้อมที่จะบินขึ้นได้ในเพียงไม่กี่ขั้นตอน และเมื่อ take ofแล้ว ก็สามารถบินอยู่ได้นานตราบเท่าที่เครื่องยนต์ยังทำงาน ซึ่งเมื่อไต่ขึ้นได้ระดับก็สามารถเบาเครื่องเพื่อประหยัดเชื้อเพลิงได้ทำให้ การบินข้ามประเทศเกิดขึ้นอยู่เสมอๆ เพราะนักบินสามารถใช้เทคนิคการบินที่เรียกว่า Ridge-lift ซึ่งอาศัยแรงยกจากอากาศร้อนหรือลมจากภูเขาช่วย ดังนั้นถึงแม้ว่าเครื่องยนต์จะมีปัญหา นักบินก็สามารถร่อนลงสู่พื้นดินได้อย่างปลอดภัย ซึ่งอันที่จริงแล้วนักบินทุกคน ต้องได้รับการฝึกพื้นฐานถึงเรื่องการดับเครื่องยนต์ก่อนร่อนลงนี้อยู่แล้ว

การบินในระดับความสูงที่ 500-1,000 ฟิต เป็นเรื่องที่น่าสนุก นักบินสามารถไต่ระดับความสูงขึ้นไปได้ถึง 10,000 ฟิต สถิติโลกบันทึกไว้ว่า ความสูงที่ทำไว้สูงสุดคือ 18,000 ฟิต จากระดับน้ำทะเล

เครื่องยนต์ที่ใช้กันแพร่หลายเป็นเครื่องยนต์ 2 จังหวะ สูบเดียว 210 ซีซี. ให้กำลัง 12-15 แรงม้า ในรุ่นที่ใช้ในการแข่งขันสามารถปรับแต่งเครื่องยนต์ขึ้นไปถึง 22-25 แรงม้า น้ำหนักสุทธิของชุดbackpackปกติแล้วจะน้อยกว่า 25 kg.พารามอเตอร์ ใช้เพื่อการสันทนาการ,การแข่งขัน,การถ่ายภาพทางอากาศ,การสำรวจป่าและทรัพยากร,การทหาร และอื่นๆ

แอฟริกาใต้ เป็นแหล่งผลิตพารามอเตอร์ที่มีชื่อเสียง และ ยังเคยเป็นเจ้าภาพจัด แข่งขัน World championship เมื่อปี 1996 ที่ Cato Ridge, Durban.

สถิติโลก[แก้]

  • สามารถบินได้ระยะทางไกล 443 km ในปี 1997
  • ไต่ระดับความสูงจาก 3,000-10,000 ฟิต ใน 31 นาที 20 วินาที เมื่อปี 1996
  • การเดินทางไกลที่สุดคือจาก มอสโคว-ขั้วโลกเหนือ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]