ฝ่าแป้ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฝ่าแป้ง
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ: Asterids
อันดับ: Solanales
วงศ์: Solanaceae
สกุล: Solanum
สกุลย่อย: Brevantherum
ส่วน: Brevantherum
สปีชีส์: S.  erianthum
ชื่อทวินาม
Solanum erianthum
D.DonL.[1]
ดอก

ฝ่าแป้ง ดับยาง หรือฉับแป้ง ชื่อวิทยาศาสตร์: Solanum erianthum ภาษากะเหรี่ยงเรียกสะกอปรื๋อ เป็นไม้พุ่ม ลำต้นและกิ่งก้านที่ยังอ่อนมีขนหนาแน่น ใบเดี่ยว ผิวใบด้านบนและด้านล่างมีขนหนาแน่น ดอกช่อ ก้านช่อดอกมีขนหนาแน่น กลีบดอกเป็นสีขาว ผลอ่อนสีเขียวอ่อน ผิวเป็นมัน เมื่อแก่เป็นสีม่วงดำหรือสีดำ เป็นพืชท้องถิ่นในอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้[1] แล้วจึงแพร่กระจายไปยังส่วนต่างๆของโลก[2]

ใบใช้ขยำแล้วล้างทำความสะอาดจานชาม เพราะมียางลื่นมือ[3] เปลือกใช้รักษาโรคผิวหนัง ใบพอกแผล แก้น้ำร้อนลวก [4]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Taxon: Solanum erianthum D. Don". Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. 2010-11-30. สืบค้นเมื่อ 2013-02-05.
  2. "Solanum erianthum". AgroForestryTree Database. World Agroforestry Centre. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-30. สืบค้นเมื่อ 2009-12-15.
  3. ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม เก็บถาวร 2021-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  4. จรัญ มากน้อย และปรัชญา ศรีสง่า. พรรณไม้เมืองไทย: พันธุ์ไม้เขาหินปูนภาคกลาง. เชียงใหม่: องค์การสวนพฤกษศาสตร์. 2553.หน้า 95

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  • "Solanum erianthum" (PDF). Digital Representations of Tree Species Range Maps from "Atlas of United States Trees" by Elbert L. Little, Jr. (and other publications). United States Geological Survey.