ปั๊มความร้อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ปั๊มความร้อน[1] (อังกฤษ: Heat pump) เป็นเครื่องนำความร้อน โดยอาศัยหลักการถ่ายเทความร้อนจากแหล่งที่มีความร้อนสูงกว่า เพื่อมาผลิตน้ำหรืออากาศร้อน ปั๊มความร้อนเป็นเครื่องนำความร้อนที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า เมื่อเทียบกับเครื่องทำความร้อนแบบอื่นเนื่องจากอาศัยหลักการถ่ายเท ทำให้ใช้พลังงานน้อยกว่าเครื่องทำความร้อนทั่วไป ถึง 4 เท่า

ส่วนประกอบของปั๊มความร้อน[แก้]

อุปกรณ์หลักในเครื่อง Heat Pump ประกอบด้วย

  • เครื่องอัดไอ (Compressor)
  • เครื่องควบแน่น (Condenser)
  • วาล์วลดความดัน (Expansion Valve)
  • เครื่องระเหย (Evaporator)

และตัวกลางในการถ่ายเทความร้อนจากอากาศไปสู่น้ำ จำพวกน้ำยา R134a / R12 เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]