ปักปัก
 | |
| ประเภท | สตู |
|---|---|
| มื้อ | อาหารจานหลัก |
| แหล่งกำเนิด | ประเทศฟิลิปปินส์ |
| ภูมิภาค | เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| อุณหภูมิเสิร์ฟ | อุณหภูมิห้อง |
| ส่วนผสมหลัก | เนื้อสัตว์, ซอสมะเขือเทศ, หอมแดง |
ปักปัก (pagpag) เป็นศัพท์ภาษาตากาล็อก หมายถึง เศษอาหารที่เหลือทิ้งจากร้านอาหาร (มักจะมาจากร้านอาหารจานด่วน) ที่เก็บมาจากกองขยะและที่ทิ้งขยะต่าง ๆ[1][2] ปักปักยังอาจเป็นเนื้อสัตว์ เนื้อปลา หรือผักแช่แข็งหมดอายุที่ซูเปอร์มาร์เก็ตต่าง ๆ ทิ้งไว้ แล้วมีคนมาคุ้ยหาในรถบรรทุกขยะที่มาเก็บอาหารหมดอายุเหล่านั้น[3] คำนี้มีความหมายตามตัวอักษรในภาษาตากาล็อกว่า "สลัดฝุ่นหรือสิ่งสกปรกออก" และหมายถึงการปัดหรือเขย่าสิ่งสกปรกออกจากส่วนที่กินได้ของเศษอาหารเหลือทิ้ง ปักปักสามารถรับประทานได้ทันทีหลังจากพบในถังขยะหรือนำมาปรุงด้วยวิธีต่าง ๆ หลังจากเก็บรวบรวมมาได้
พฤติกรรมการกินปักปักเกิดขึ้นจากความท้าทายในทางปฏิบัติของความหิวโหยซึ่งเป็นผลมาจากความยากจนอย่างรุนแรงในประเทศฟิลิปปินส์[4] การขายปักปักเป็นธุรกิจที่ทำกำไรได้ดีในพื้นที่ที่มีคนยากจนอาศัยอยู่[5] ปักปักยังมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า บัตโชย (batchoy)[6] ซึ่งได้ชื่อมาจากอาหารฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเดียวกัน ในทางเทคนิคแล้ว บัตโชยเป็นอาหารประเภทบะหมี่น้ำ แต่ศัพท์ "บัตโชย" ที่นำมาใช้เรียกเศษอาหารเหลือทิ้งอาจหมายถึงอาหารที่ปรุงด้วยวิธีที่แตกต่างออกไป เช่น ผัดบัตโชยปักปัก[7] คนที่คุ้ยหาเศษอาหารจากขยะเรียกว่า มัมบาบัตโชย
ประวัติ
[แก้]จุดเริ่มต้นของปักปัก (Pagpag) มาจากความยากจนขั้นรุนแรง ซึ่งเริ่มขึ้นในทศวรรษ 1960 ภายใต้ระบอบเผด็จการที่ยาวนานกว่า 21 ปีของประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ในช่วงเวลานี้ ฟิลิปปินส์ต้องเผชิญกับวิกฤตหนี้สินและปัญหาการทำงานต่ำกว่าระดับ (Underemployment) ที่รุนแรง ซึ่งซ้ำเติมให้ปัญหาความยากจนขั้นรุนแรงย่ำแย่ลงไปอีก[8][9] หลายพื้นที่ในประเทศ รวมถึงเซบูและเกาะเนกรอส ต่างได้รับผลกระทบทางเศรษฐกิจอย่างหนัก โดยในช่วงที่เกิดทุพภิกขภัยในเนกรอส (Negros famine) เด็กอายุต่ำกว่า 6 ขวบถึง 1 ใน 5 ต้องตกอยู่ในภาวะขาดสารอาหารอย่างรุนแรง[10][11]
จากปัญหาสังคมเหล่านี้ ทำให้ผู้คนจำนวนมากจำต้องย้ายถิ่นฐานเข้าสู่พื้นที่เมือง โดยเฉพาะมะนิลาเพื่อหางานทำ ผู้ย้ายถิ่นฐานส่วนใหญ่จากภูมิภาควิซายัสตอนกลาง ได้กลายเป็นผู้พำนักอย่างไม่เป็นทางการ (Informal settlers) ในชุมชนแออัดของทอนโด และร่วมกันสร้างชุมชนอย่างเช่น "ฮาปีลัน" (Hapilan) ขึ้นมา คำว่า "ฮาปีลัน" นี้ เดิมทีในภาษาเซบัวโนแปลว่า "กองขยะ" แต่ชาวบ้านได้เปลี่ยนมาเรียกว่า "แฮปปี้แลนด์" (Happy Land) เพื่อให้มีความหมายในเชิงบวก ในชุมชนเหล่านี้ เศษโปรตีนที่ทิ้งแล้ว (เช่น เศษเนื้อสัตว์) ซึ่งถูกเก็บรวบรวมมาจากสถานที่ต่าง ๆ เริ่มถูกนำมาใช้ประโยชน์ และสิ่งนี้เองได้พัฒนาต่อยอดมาเป็น "ปักปัก" ในเวลาต่อมา[12][13]
ในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 ความล้มเหลวในการรับมือวิกฤตของรัฐบาลโรดรีโก ดูแตร์เต ส่งผลให้ชุมชนที่ยากจนหลายแห่งจำต้องหันมาพึ่งพาการบริโภคปักปักเพื่อประทังชีวิต[14]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "'Garbage chicken' a grim staple for Manila's poor". CNN. 30 May 2012. สืบค้นเมื่อ September 4, 2014.
- ↑ Associated Press (13 January 2015). "Image of Asia: Eating pagpag in celebration of pope's visit". San Diego Tribune. สืบค้นเมื่อ 10 June 2016.
- ↑ "Sarbey hinggil sa Sosyo-ekonomikong Kalagayan at Pamumuhay ng mga Kababaihan sa Ilang Piling Maralitang Komunidad sa Bansa" (PDF). Philippine Commission on Women (ภาษาตากาล็อก). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-02-20. สืบค้นเมื่อ 13 June 2016.
- ↑ Rodriguez, Fritzie (15 March 2014). "Meal of the day: 'Pagpag'". Rappler. สืบค้นเมื่อ 10 June 2016.
- ↑ Cruz, Gen (22 June 2015). "Pagpag: A thriving business". CNN Philippines. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-04. สืบค้นเมื่อ 13 June 2016.
- ↑ "Archdiocese of Manila achieves Zero Waste Management; prevents 'PAGPAG' eating by waste pickers by Romulo S. Arsenio, Ph.D." Archdiocese of Manila. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-01. สืบค้นเมื่อ 13 June 2016.
- ↑ Tugado, Angelo (28 April 2016). "Isko Moreno: Proud to be a 'Domagoso'". Journal Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-08-07. สืบค้นเมื่อ 13 June 2016.
- ↑ Punongbayan, JC (March 5, 2016). "Marcos Years Marked 'Golden Age' of PH Economy? Look at the Data". IMHO. Rappler (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ May 14, 2018.
- ↑ De Dios, Emmanuel S. (November 16, 2015). "The Truth About the Economy Under the Marcos Regime". Opinion. Business World (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ May 14, 2018.
- ↑ "Masagana 99, Nutribun, and Imelda's 'Edifice Complex' of Hospitals". GMA News Online (ภาษาอังกฤษ). September 20, 2012. สืบค้นเมื่อ May 14, 2018.
- ↑ Scott, Michael F. (February 15, 1987). "On Negros, Sugar and Famine, Prawns and Hope". Los Angeles Times (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ May 14, 2018.
- ↑ "Happy Land – Hapilan". Philippine Daily Mirror (ภาษาอังกฤษ). June 22, 2024. สืบค้นเมื่อ July 15, 2025.
- ↑ Cruz, Gen (June 22, 2015). "Pagpag: A thriving business". CNN Philippines (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 4, 2018. สืบค้นเมื่อ June 13, 2016.
- ↑ "The Hunger Pandemic". GMA News (ภาษาอังกฤษ). June 14, 2021. สืบค้นเมื่อ July 16, 2025.