ปริศนา! นักล่าผี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ปริศนา! นักล่าผี
The Ghosthunt Voulm 1.jpg
ชื่อไทย ปริศนา! นักล่าผี
ชื่อญี่ปุ่น ゴーストハント
ชื่ออังกฤษ The Ghosthunt
ประเภท โชโจะ
แนว สืบสวน, ลึกลับ
มังงะ
เขียนเรื่อง ฟูยูมิ โอโนะ (เรื่อง) , ชิโฮะ อินาดะ (ภาพ)
สำนักพิมพ์ ญี่ปุ่น สำนักพิมพ์โคดันฉะ
ไทย สำนักพิมพ์บงกช
นิตยสาร นากาโยชิ
เมื่อ พ.ศ. 2541พ.ศ. 2553
จำนวนเล่ม 12 เล่ม
ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์
ผู้กำกับ เร มาโนะ
ผลิตโดย J.C. Staff
ฉายทาง ญี่ปุ่น ทีวีโตเกียว
ไทย ทรูวิชั่นส์ (ทรูฟิล์มเอเชีย)
ฉายครั้งแรก 3 ตุลาคม 2549 - 27 มีนาคม 2550
จำนวนตอน 25 ตอน
Wikikartoon.png ส่วนหนึ่งของสารานุกรมการ์ตูนญี่ปุ่น

ปริศนา! นักล่าผี (ญี่ปุ่น: ゴーストハント Gōsuto Hanto ?) (อังกฤษ: The Ghosthunt) เดิมเป็น นวนิยาย แนวสืบสวน-ลึกลับ ผลงานการประพันธ์ของ ฟูยูมิ โอโนะ ต่อมาได้ถูกเขียนเป็น มังงะ โดย ชิโฮะ อินาดะซึ่งฉบับมังงะ เคยลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Amie ตั้งแต่ฉบับประจำเดือนมกราคม พ.ศ. 2541 จนกระทั่ง Amie หยุดวางแผง จึงได้ย้ายมาลงตีพิมพ์ต่อในนิตยสารนากาโยชิ ตั้งแต่เนื้อเรื่องในรวมเล่มฉบับที่ 6 เป็นต้นมา จนถึงปัจจุบัน

เรื่อง "ปริศนา! นักล่าผี" ได้ถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเอะนิเมะชันโดยสตูดิโอ J.C. Staff มี เร มาโนะ เป็นผู้กำกับ รวมความยาวทั้งหมด 25 ตอน[1] และเริ่มฉายตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2549

เนื้อเรื่อง[แก้]

เป็นเรื่องราวการล่าผีของนักล่าผีหนุ่มหล่อที่สุดแสนจะเชื่อมั่นในตัวเอง จนได้ฉายาว่า "นาล" ที่มาจากคำว่า "นาลซิสต์ (หลงตัวเอง) " และมาอิผู้ช่วยที่มีพลังจิตแฝงอยู่ และฝันเห็นนาลมาคอยเตือนทุกครั้ง รินอนเมียวจิ (ผู้บำเพ็ญของลัทธิอนเมียวโด ผู้ใช้ศาสตร์ชั้นสูงของประเทศจีน) และหลวงพี่ พระที่โคยาซัง, มาซึซากิ อายาโกะ ที่เป็นมิโกะ, จอห์น บราว เอ็กโซซิสต์ที่พูดภาษาญี่ปุ่นสำเนียงคันไซ, ฮาระ มาซาโกะ หมอผีและร่างทรงที่เก่งมากคนหนึ่ง และยาซึฮาระ โอซามุ นักเรียนม.ปลายที่มีส่วนร่วมในคดีที่ 4 เป็นต้นไป

คดีที่ 1: มีวิญญาณชั่วร้ายอยู่มากมาย!?[แก้]

นาลได้รับวานให้มาช่วยสืบหาสาเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องราวแปลกๆ ที่ทำให้ไม่สามารถทำลายตึกเรียนเก่าของโรงเรียนแห่งหนึ่งได้ (หลังคาถล่มตอนทุบตึก มีคนพบศพเด็กในอาคารแต่เป็นการลักพาตัว อาจารย์ฆ่าตัวตายเพราะหนีหนี้ รถบรรทุกเบรกแตกเพราะคนขับดื่มสุรา มีคนเสียชีวิต 2 ศพ) ที่โรงเรียนแห่งนี้นาลได้พบกับ ทานิยาม่า มาอิ นักเรียนของโรงเรียนที่ทำกล้องที่นาลติดตั้งไว้พัง แถมยังไปทำให้ ริน ผู้ช่วยคนสำคัญของนาลได้รับบาดเจ็บ จนมาอิตกกระไดพลอยโจนมาเป็นผู้ช่วยของนาล แต่บุคคลที่ถูกขอร้องให้มาช่วยในการคลีคลายคดีนี้ไม่ได้มีแต่นาล แต่ยังมี ทาคิงาว่า โฮโช พระที่โคยาซัง(ถูกเรียกว่า หลวงพี่) , มาซึซากิ อายาโกะ ที่เป็นมิโกะ, จอห์น บราว เอ็กโซซิสต์ชาวออสเตรเลียที่พูดภาษาญี่ปุ่นสำเนียงคันไซ และ ฮาระ มาซาโกะ หมอผีและร่างทรงที่เก่งมากคนหนึ่ง

ทั้ง 6 คนช่วยกันไขคดีที่โรงเรียนของมาอิ และมีคุโรดะเพื่อนร่วมห้องของมาอิอ้างว่าตัวเองเห็นผี และก็เกิดเหตุการณ์โฟโตไกสต์ แต่เหตุการณ์ทั้งหมดก็ถูกนาลเปิดเผยว่าแท้ที่จริงแล้วเกิดจากการยุบตัวของแผ่นดินทำให้ตึกทรุดตัวลง แต่เหตุการณ์โฟโตไกสต์นั้นเป็นเพราะจิตของคุโรดะที่สั่งให้เกิดเหตุการณ์ขึ้น หลังจากที่คลีคลายคดีได้ทุกคนก็ได้แยกย้ายกันกลับไป แต่วันหนึ่งได้มีโทรศัพท์ถึงมากิ ที่โทรมาชวนให้มากิไปทำงานพิเศษที่บริษัท SPR [Shibuya Psychic Research] ของนาล

มาจากนิยายต้นฉบับในชื่อ Akuryou ga ippai!? (悪霊がいっぱい!?)

คดีที่ 2: บ้านตุ๊กตา[แก้]

โมริชิตะ โนริโกะ มาขอร้องให้นาลมาช่วยตรวจสอบบ้านที่ตัวเองพักอยู่ซึ่งเป็นบ้านที่พี่ชายซื้อ ที่มีนานะภรรยาใหม่ของพี่ชาย และอายามิลูกของพี่ชาย เพราะเกิดเหตุการณ์แปลกๆ ทั้งเสียงเคาะประตูในห้องที่ไม่มีคนอยู่ ประตูเปิดปิดเอง เฟอร์นิเจอร์สั่นเอง นาลรับงานนี้โดยมีหลวงพี่และอายาโกะร่วมด้วย นาลใช้วิธีสะกดจิตทั้ง 3 คนในบ้านเพื่อตรวจสอบว่าเป็นโฟโตไกสต์ที่มนุษย์ทำรึป่าว แต่ปรากฏการแปลกๆ ก็ทำให้ลงความเห็นได้ทันทีว่าไม่ใช่

นาลจึงขอความช่วยเหลือไปที่จอห์นและมาซาโกะ สาเหตุของเหตุการณ์ทั้งหมดคือการที่มีวิญญาณผู้หญิงที่ฆ่าตัวตายเพราะสูญเสียลูกสาว ทำให้เธอทำให้เด็กทุกคนที่อายุไม่เกิน 10 ขวบที่มาอยู่ที่บ้านหลังนี้เสียชีวิต นาลจึงเริ่มการไล่ผีอีกครั้งโดยใช้ฮิโตะงาตะ (การใช้ไม้จากต้นคิริทำเป็นรูปคนและเขียนวันชาตะ มรณะ ของโทมิโกะ) ทำให้ผีผู้เป็นแม่ได้ลูกสาวคืนจึงไปเกิดใหม่พร้อมเด็กๆ ที่ตายในบ้าน

มาจากนิยายต้นฉบับในชื่อ Akuryou ga honto ni ippai! (悪霊がホントにいっぱい!)

คดีที่ 3: นักสาปแช่งหลังเลิกเรียน[แก้]

หลวงพี่เข้ามาของร้องนาลให้รับทำคดีๆ ในโรงเรียนที่นาลเคยปฏิเสธงานไป นาลเริ่มที่การฟังเรื่องราวแปลกที่เด็กในโรงเรียนขึ้นมาเล่าให้ฟัง จนนาลต้องเรียกกำลังเสริม และก็มีนักเรียนเล่าเรื่อง คาไซ จิอาคิ เด็กที่มีพลังจิตสามารถงอช้อนได้ให้ฟัง นาลไปตรวจสอบเรื่องของเด็กคนนั้นจึงรู้ว่าเด็กคนนั้นเป็นพวกเกลารีนี่ (พวกที่เชื่อว่าตัวเองมีพลังจิต แต่จริงเป็นเพียงพลังชั่วคราว) มาอิอยู่กับนาลในฐาน(นาลเป็นโกสต์ฮันเตอร์ที่ไม่มีพลังวิญญาณเลย จึงใช้เครื่องมีสมัยใหม่พวกกล้องและเครื่องมีตรวจจับพลังงานเหนือธรรมชาติ จึงต้องมีห้องที่เป็นฐานไว้สำหรับติดตั้งเครื่องมมือต่างๆ ) ได้มีวิญญาณผู้หญิงผมยาวโผล่มาจากเพดาน

มาอิหลุดปากเรื่องการสาปแช่งโดยใช้ตุ๊กตาฟางทำให้นาลนึกถึงศาสตร์การสาปแช่งเอนมิ (การเขียนชื่อของผู้ต้องการสาปลงบนตุ๊กตาแล้วเอาไปฝังในดิน เป็นการของให้วิญญาณช่วยสาปแข่งแทน) มาอิและนาลพบตุ๊กตาสาปแช่งจำนวนมากเพราะมาอิตกลงไปในท่อน้ำ นาลคลี่คลายคดีทั้งหมดได้และพบว่าคนที่ทำการสาปแช่งคืออาจารย์อุบุซึนะ เค อาจารย์ที่คอยช่วนคาไซและเธอเองก็เป็นเกลารีนี่ หลังจากจบคดีนาลให้มาอิทดสอบพลังจิต ผลคือมาอิมีพลังเซนซิทีฟแฝงอยู่ (ผู้มีพลังไซคิก ESP)

มาจากนิยายต้นฉบับในชื่อ Akuryou ga ippai de nemurenai (悪霊がいっぱいで眠れない)

คดีที่ 4: การละเล่นต้องห้าม[แก้]

วันหนึ่ง ยาซึฮาระ โอซามุ ประธานนักเรียนของโรงเรียนแห่งหนึ่งมาขอให้นาลช่วยไปสืบคดีประหลาดที่โรงเรียน ซึ่งอาจารย์ในโรงเรียนที่ไม่ให้การต้อนรับคณะของนาลเท่าไหร่นัก นาลให้ยาซึฮาระแบ่งเด็กออกตามกลุ่มเพื่อเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟัง เริ่มจากเสียงแปลกๆ ในห้องโสต ล็อกเกอร์ที่เปิดไม่ออก หุ่นจำลองแยกส่วนเอง เสียงในห้องดนตรี เตียงในห้องพยาบาลที่อยู่ๆ ก็มีคนมานอน และมีคนเห็นซาคาอุจิเด็กที่ฆ่าตัวตายไปแล้วมาเดินในโรงเรียน และคำสั่งเสียที่ประหลาดคือ “ผมไม่ใช่สุนัข” (นาลและทีมเข้าใจในทันทีว่าเพราะอะไร นั่นเพราะอาจารย์ทุกคนในโรงเรียนเข้มงวดมา และชอบให้คำพูดที่รุนแรงในการสั่งนักเรียน)

กลุ่มอาหารเป็นพิษทั้งห้องโดยมียาซึฮาระรวมอยู่ด้วย(แต่ไม่ใช่อาหารเป็นพิษแต่เพราะกลิ้นเห็นอย่างรุนแรงในห้องจนทำให้นักเรียนทั้งห้องอาเจียน) และคดีไฟไหมห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่จะไหมทุก 12 วัน นาลพบต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด เพราะนักเรียนในโรงเรียนเล่น โยริคิริซามะ ซึ่งก็คือผีถ้วนแก้ว โดนมีกระดาษที่ให้เล่นกันเฉพาะและต้องเอาไปไว้ที่ศาลเจ้าเมื่อเล่นเสร็จ นาลจึงต้องเรียกกำลังเสริมอีกครั้งโดยมียาซึฮาระเป็นอีกหนึ่งคนที่เข้ามาช่วย นาลให้ทุกคนเริ่มไล่ผีจากจุดที่ได้มีการสอบถามว่าเกิดเรื่องประหลาดขึ้น และมาอิฝันบอกเหตุและหลุดปากบอกว่าอาจจะเกิดไฟไหนที่ห้องโสตแทนห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าและก็เกิดไฟไหมขึ้นจริงๆ

และหลังจากนั้นมาอิก็ฝันและพบเหตุการณ์ประหลาดหลายครั้ง มาอิเล่าเรื่องสิ่งที่นาลมาเตือนในฝันให้ทุกคนฟัง จึงทำให้นาลนึกถึงศาสต์การสาปแช่งอีกอย่างขึ้นมาได้คือ โคโดคุ เป็นการเอาแมลงร้ายจำพวกที่มีพิษหลายๆ อย่างมาขังรวมกันไว้ให้มันกินกันเองจนกว่าจะเหลือตัวสุดท้าย แล้วนำไปวางไว้ให้คนที่เราต้องการสาปมาเก็บไปพร้อมเงิน แมลงจะนำโชคมาให้แต่เมื่อถึงเวลาแมลงก็จะกินคนเลี้ยง ซึ่งเหมือนกับในโรงเรียนที่มีวิญญาณมากมายแล้วก็เริ่มกินกันเองจนกว่าจะเหลือตัวสุดท้าย

ยาซึฮาระพูดถึงกระดาษที่ใช้ในการเล่นโยริคิริซามะที่เขียนคำว่าปีศาจเป็นวงกลมแทนที่จะเป็นคำว่า โทริอิ (ประตูใหญ่หน้าศาลเจ้า) ทำให้รินรู้ว่านี่คือการสาปแช่งจริงๆ และมีไว้เพื่อฆ่าคน ซึ่งคนๆ นั้นก็คืออาจารย์มาซึยามะ ฮิเดฮารุ(อาจารย์ฝ่ายปกครองที่เข้มงวดมากๆ) นาลคิดที่จะสะท้อนคำสาปทั้งหมดกลับไปที่เจ้าของคำสาปนั่นคือคนที่เล่นผีถ้วยแก้วทุกคน มาอิรู้สึกโกรธมากที่นาลจะสะท้อนคำสาปซึ่งอาจจะทำให้ทุกคนต้องตาย แต่นาลใช้วิธีสะท้อนคำสาปโดยใช้ฮิโตงาตะที่เขียนชื่อนักเรียนทั้งโรงเรียนไว้เป็นตัวรับคำสาปแทน

มาจากนิยายต้นฉบับในชื่อ Akuryou ha hitoribocchi (悪霊はひとりぼっち)

คดีที่ 5: เขาวงกตอาบเลือด[แก้]

นาลถูกขอร้องให้สืบคดีคนหายในคฤหาสน์ของนายกรัฐมนตรี ที่มีโมริ มาโดกะ อาจารย์ที่เป็นคนสอนวิชาโกสต์ฮันเตอร์ให้ แต่เนื่องจากเป็นคดีดังจึงให้ยาซึฮาระมาเป็นตัวแทน (รับบทผู้อำนวยการแทน) และก็ได้ขอความช่วนเหลือจากทีมงานเดิม นาลเริ่มที่การให้ผู้ดูแลบ้านเล่าถึงเหตุการณ์คนหายให้ฟัง และให้ทุกคนออกสำรวจบ้านและวัดทุกห้องเพื่อทำแผนที่บ้าน บ้านถูกต่อเติมจากหลังเดิมทำให้บ้านมีแต่ห้องประหลาดๆ แถมขั้นบันไดที่มีไม่เท่ากัน การจากที่ต้องวัดและตรวจอย่างระเอียดทำให้พบห้องลับ 2 ห้องซึ่งมีการพบของในห้องนั้นด้วย

เสื้อกาวที่มีเงินโบราณอยู่ในกระเป๋าที่เขียนข้อความประหลาดไว้(อ่านได้ตอนหลังว่า "คนที่มาที่นี่ตายหมดแล้ว ได้ยินว่าถูกอุราโดะฆ่า รีบหนีไปซะ") หลังจากอาจารย์อิงาราชิ ให้ซึซึกิผู้ช่วยทำพิธีเชิญวิญญาณ ซึซึกิก็หายตัวไป วันต่อมาอาซึกิก็หายไปอีกคน มาอิฝันว่ามีชาย 2 คนพาตัวเธอไปที่ห้องแปลกๆ ที่ไม่เคยเห็น ฝ่ายไปทางสวน และเข้าไปที่ห้องที่ปูกระเบื้อง เธอถูกเอาวางบนเตียงและก็มีคนเอามีดบาดที่คอเธอ มาอิและเล่าฝันให้ทุกคนฟัง จอห์นตั้งข้อสังเกตว่าคนที่หายไปมีแต่หนุ่ม สาวที่อายุไม่ถึง 30 ทั้งนั้น และคนที่ 3 ก็หายไป เนื่องจากทุกคนในกลุ่มไม่มีใครถึง 30 นาลจึงจำเป็นต้องจับคู่เพื่อให้ช่วยดูแลกันและกัน แต่มีคนที่เกินมายาซึฮาระจึงถอนตัวออกเพื่อออกไปช่วยมาโดกะหาข้อมูลภายนอก นาลต้องการให้มาซาโกะเป็นร่างทรงให้แต่ถูกมาอิคัดค้าน จึงต้องให้รินเชิญวิญญาณแทน

รินเรียกวิญญาณของ 3 คนที่หายไปมาซึ่งก็ได้ความว่าคนที่ฆ่าทุกคนใบ้คือ "อุราโด" ซึ่งถูกใช้เรียกแทนแคร๊กคูล่า อุราโดะจับหนุ่มสาวไปแล้วก็ปาดคอเอาเลือดมาเพื่อจะอาบเพราะตัวเองไม่ค่อยแข็งแรง นาลต้องการที่จะทุบกำแพงเพื่อหาสิ่งที่ต่อเติมบ้านเพื่อปิดไว้ และก็พบกับห้องที่ถูกปิด นาลพบซากศพคนที่หายไปก่อนหน้านี้ เมื่อเรื่องออกมาดังนี้นาลจึงตัดสินใจที่จะถอนกำลังเพราะไล่ผีไม่ได้ และจุดประสงค์ที่แท้จริงก็สำเร็จแล้ว นั่นคือการตรวจสอบว่า ดร.โอลิเวอร์ เดวิส เป็นการแอบอ้าง ในขณะที่กลับลังจะกลับ มาซาโกะ เกิดรู้สึกหึงมาอิกับนาลจึงขอแยกออกไป แล้วเธอก็หายตัวไป นาลจึงต้องค้นหาห้องที่ถูกโบกปูนปิดไว้อีกครั้ง

ในขณะนั้นมาอิก็หลับและฝันอีกครั้ง เธอฝันเห็นนาลที่ชี้ที่อยู่ของมาซาโกะ มาซาโกะที่กลัวมาจนมาอิจึงต้องหยิบลูกกุญแจที่เป็นเครื่องรางของตัวเองให้มาซาโกะไว้ ก่อนที่จะตื่น มาอิเล่าว่ามาซาโกะยังไม่ตายทำให้ทีมงานมีกำลังใจที่จะหาต่อ และก็พบส่วนที่ถูกปิดไว้ มาอิคุ้นมาเพราะตัวเองเคยฝันถึง จึงวิ่งเข้าไปเพื่อช่วยมาซาโกะ เมื่อทุกคหนีอุราโดะได้ นาลก็เล่าให้ฟังว่าได้พบซากโครงกระดูกของผู้สูญหายทุกคนถูกจัดวางไว้อย่างดีในห้องๆ หนึ่ง ยาซึฮาระรายงานผลการสืบให้ผู้ดูแลรับทราบและแนะนำให้เผาบ้านทิ้ง เพราะวิญญาณของอุราโดะยึดติดกับบ้าน ถ้าบ้านถูกเผาเค้าก็จะหายไปด้วย

มาจากนิยายต้นฉบับในชื่อ Akuryou ni naritakunai! (悪霊になりたくない!)

คดีที่ 6: บ้านต้องสาป[แก้]

มาจากนิยายต้นฉบับในชื่อ Akuryou to yoba naide (悪霊と呼ばないで)


ตัวละคร[แก้]

  • ทานิยาม่า ไม (谷山 麻衣 Taniyama Mai)
เกิด 7 มีนาคม สูง 155 ซม. กรุ๊ปเลือด B นักเรียนสาว ม.4 ที่จำเป็นต้องทำงานเป็นผู้ช่วยให้ให้ SPR เพื่อชดใช้ค่ากล้องที่ทำเสียหายในอุบัติเหตุ และในภายหลังได้เข้าทำงานพิเศษในฐานะผู้ช่วยของ SPR เธอรู้สีกชื่นชอบชิบุยะ คาซึยะ และด้วยความหลงตัวเองของชิบุยะ เธอจึงเรียกเขาว่า "นารุ" ที่มาจากคำว่า "นาลซิสต์ (หลงตัวเอง) "
ในภายหลัง เธอได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นผู้มีพลังจิตจากการทดสอบกับเครื่องทดสอบพลังจิตที่มีปุ่ม 4 ปุ่ม เมื่อกดแล้วจะมีแสงขึ้นที่ปุ่มที่ถูกต้อง จากการทดสอบหนึ่งพันครั้งมาอิกดผิดทั้งหนึ่งพันครั้ง จึงได้ชื่อว่าเป็นพลังจิตชนิด ESP และมีความสามารถหลายอย่าง ตั้งแต่การมองเห็นอดีต, ตาทิพย์ หรือถอดวิญญาณ (ในเล่ม 7)
มาอิเป็นเด็กกำพร้า เธอหาเลี้ยงตัวเองด้วยเงินที่ได้จากงานพิเศษ
  • ชิบุยะ คาซึยะ (渋谷 一也 Shibuya Kazuya)
เกิด 19 กันยายน สูง 175 ซม. กรุ๊ปเลือด A นักล่าผีหน้าตาดีจอมหลงตัวเอง ผู้อำนวยการของ SPR (Shibuya Psychic Research) ได้รับฉายาจากทุกคนว่านารุเพราะความหลงตัวเอง เขามีความสามารถสูงในด้านการปล่อยจิตจึงสามารถทำให้เกิดเหตุการณ์โฟโตไกสต์ได้ตั้งแต่เด็ก รับความช่วยเหลือจากรินในการสอนการใช้วิชาลมปราณเพื่อควบคุมจิตของตัวเอง แต่หลังจากการใช้หนึ่งครั้ง ร่างกายของนารุจะไม่สามารถรับพลังเหล่านั้นได้และมักจะหมดสติไปเสมอ
  • ริน/หลิน โค่โจ (林 興徐 Rin Koujo)
เกิด 11 มกราคม สูง 194 ซม. กรุ๊ปเลือด A ชาวฮ่องกง เป็นผู้ใช้องเมียวจิ เป็นผู้ช่วยและผู้คุมความประพฤติของนารุ
  • ทาคิงาว่า โฮโช (滝川 法生 Takigawa Houshou)
เกิด 22 มกราคม สูง 185 ซม. กรุ๊ปเลือด O พระจากเขาโคยา เป็นมือเบสให้กับวงดนตรี ตัดสินใจบวชเพราะที่บ้านเป็นวัดและเป็นความต้องการของพ่อ แต่ตัดสินใจลงจากเขาเพราะไม่มีซีดีเพลงขายและใช้อาชีพพระเป็นงานพิเศษ
  • มาซึซากิ อายาโกะ (松崎 綾子 Matsuzaki Ayako)
เกิด 7 มิถุนายน สูง 167 ซม. กรุ๊ปเลือด B เป็นมิโกะ ที่โดยปกติมักจะประกอบพิธีชำระล้างวิญญาณไม่สำเร็จโดยให้เหตุผลว่า "สถานการณ์ไม่เป็นใจ" เธอจำเป็นต้องใช้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์จากต้นไม้ในการประกอบพิธี แต่หากเชิญมาครั้งหนึ่งแล้วจำเป็นต้องใช้เวลาครึ่งปีในการพัก
  • จอห์น บราวน์ (ジョン・ブラウン John Brown)
เกิด 5 มกราคม สูง 162 ซม. นักบวชจากออสเตรเลีย เรียนภาษาญี่ปุ่นจากเขตคันไซ สำเนียงที่เขาใช้จึงถูกหัวเราะจากคนรอบข้างในตอนแรก
  • ฮาระ มาซาโกะ (原 真砂子 Hara Masako)
เกิด 24 กรกฎาคม สูง 152 ซม. กรุ๊ปเลือด AB คนทรงชื่อดังจากรายการโทรทัศน์ มีความสามารถในการมองเห็นวิญญาณและเชิญวิญญาณ เธอเป็นอีกคนหนึ่งที่รู้สึกชอบนารุและเป็นคนเดียวที่รู้จุดอ่อนของนารุ เธอมีเซนส์กับวิญญาณสูงมากดังนั้นเมื่อมีวิญญาณที่รุนแรงเธอมักจะหมดสติบ่อยๆ เสมอๆ
  • ยาซึฮาระ โอซามุ (安原 修 Yasuhara Osamu)
เกิด 3 มกราคม สูง 177 ซม. กรุ๊ปเลือด AB นักเรียนมัธยมปลาย ม.6 และประธานนักเรียนโรงเรียนเรียวคุเรียว มีความสามารถในการสืบหาข้อมูลและความรู้ประวัติศาสตร์ ถูกไหว้วานจากนารุให้ช่วยงานของ SPR อยู่หลายครั้ง

รายชื่อตอน[แก้]

  1. FILE1 "มีวิญญาณชั่วร้ายอยู่มากมาย!?" #1 (FILE1「悪霊がいっぱい!?」#1)
  2. FILE1 "มีวิญญาณชั่วร้ายอยู่มากมาย!?" #2 (FILE1「悪霊がいっぱい!?」#2)
  3. FILE1 "มีวิญญาณชั่วร้ายอยู่มากมาย!?" #3 (FILE1「悪霊がいっぱい!?」#3)
  4. FILE2 "บ้านตุ๊กตา" #1 (FILE2「人形の家」#1)
  5. FILE2 "บ้านตุ๊กตา" #2 (FILE2「人形の家」#2)
  6. FILE2 "บ้านตุ๊กตา" #3 (FILE2「人形の家」#3)
  7. FILE3 "นักสาปแช่งหลังเลิกเรียน" #1 (FILE3「放課後の呪者」#1)
  8. FILE3 "นักสาปแช่งหลังเลิกเรียน" #2 (FILE3「放課後の呪者」#2)
  9. FILE3 "นักสาปแช่งหลังเลิกเรียน" #3 (FILE3「放課後の呪者」#3)
  10. FILE3 "นักสาปแช่งหลังเลิกเรียน" #4 (FILE3「放課後の呪者」#4)
  11. FILE4 เรื่องผีหลอกในสวนสาธารณะ!?" (FILE4「公園の怪談!?」)
  12. FILE5 "ไซเลนท์ คริสต์มาส" #1 (FILE5「サイレント・クリスマス」#1)
  13. FILE5 "ไซเลนท์ คริสต์มาส" #2 (FILE5「サイレント・クリスマス」#2)
  14. FILE6 "การละเล่นต้องห้าม" #1 (FILE6「禁じられた遊び」#1)
  15. FILE6 "การละเล่นต้องห้าม" #2 (FILE6「禁じられた遊び」#2)
  16. FILE6 "การละเล่นต้องห้าม" #3 (FILE6「禁じられた遊び」#3)
  17. FILE6 "การละเล่นต้องห้าม" #4 (FILE6「禁じられた遊び」#4)
  18. FILE7 "เขาวงกตอาบเลือด" #1 (FLIE7 「血ぬられた迷宮」#1)
  19. FILE7 "เขาวงกตอาบเลือด" #2 (FLIE7 「血ぬられた迷宮」#2)
  20. FILE7 "เขาวงกตอาบเลือด" #3 (FLIE7 「血ぬられた迷宮」#3)
  21. FILE7 "เขาวงกตอาบเลือด" #4 (FLIE7 「血ぬられた迷宮」#4)
  22. FILE8 "[บ้านต้องสาป" #1 (FLIE8 「呪いの家」#1)
  23. FILE8 "[บ้านต้องสาป" #2 (FLIE8 「呪いの家」#2)
  24. FILE8 "[บ้านต้องสาป" #3 (FLIE8 「呪いの家」#3)
  25. FILE8 "[บ้านต้องสาป" #4 (FLIE8 「呪いの家」#4)

อ้างอิง[แก้]

  1. ข้อมูลจากเว็บไซต์ Syoboi เรียกข้อมูลวันที่ 20 ธ.ค. 2549