ประสิทธิภาพควอนตัม
ประสิทธิภาพควอนตัม (อังกฤษ: quantum efficiency, QE) หรือ อุบัติการณ์ที่โฟตอนถูกแปลงไปเป็นอิเล็กตรอนตามอัตราส่วน (IPCE) [1] คือ ปริมาณที่บ่งบอกถึงความไวต่อการรับแสงของอุปกรณ์ เช่น ฟิล์มสำหรับถ่ายภาพ หรือ อุปกรณ์สำหรับชาร์จประจุไฟฟ้าคู่ควบ (CCD) โดยที่เปอร์เซ็นต์ของโฟตอนของแสงที่พุ่งเข้าชนพื้นผิวที่ไวต่อปฏิกิริยาซึ่งจะทำให้เกิดขั้วคู่ โฮล-อิเล็กตรอนขึ้น มันคือการตรวจวัดความแม่นยำเที่ยงตรงของอุปกรณ์ทางไฟฟ้าที่มีความไวต่อแสง เนื่องจากพลังงานของโฟตอนขึ้นอยู่กับ (ความถูกต้องเที่ยงตรงกว่า, ได้สัดส่วนพอเหมาะกับ) ความยาวคลื่นของตัวมันเอง, QE จะถูกใช้บ่อย ๆ ในการวัดเกินกว่าในย่านของความแตกต่างของความยาวคลื่นเพื่อแสดงคุณลักษณะพิเศษของค่าประสิทธิภาพของอุปกรณ์ที่มีต่อแต่ละค่าระดับพลังงานของโฟตอน QE สำหรับโฟตอนที่มีพลังงานต่ำกว่าช่องว่างพลังงานนั้นจะมีค่าเป็นศูนย์ ฟิล์มถ่ายภาพโดยทั่วไปแล้วจะมีค่า QE น้อยกว่า 10%, ในขณะที่ CCDs สามารถมี QE ดีกว่า 90% ในบางช่วงของความยาวคลื่น
ประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์
[แก้]ค่าประสิทธิภาพเชิงควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์บ่งบอกถึงปริมาณกระแสไฟฟ้าที่เซลล์จะผลิตได้เมื่อได้รับแสงที่มีโฟตอนของความยาวคลื่นเฉพาะเจาะจง หากนำค่าประสิทธิภาพเชิงควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์มาคำนวณรวมตลอดช่วงสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าของแสงอาทิตย์ ก็จะสามารถประเมินปริมาณกระแสไฟฟ้าที่เซลล์จะผลิตได้เมื่อได้รับแสงอาทิตย์ได้ อัตราส่วนระหว่างค่าการผลิตพลังงานนี้กับค่าการผลิตพลังงานสูงสุดที่เป็นไปได้ของเซลล์ (กล่าวคือ กรณีที่ค่า QE เท่ากับ 100% ตลอดช่วงสเปกตรัม) จะแสดงถึงค่าประสิทธิภาพการแปลงพลังงานโดยรวมของเซลล์
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Shaheen, Sean (2001). "2.5% efficient organic plastic solar cells". Applied Physics Letters. 78 (6). Bibcode:2001ApPhL..78..841S. doi:10.1063/1.1345834. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2012.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)