นิกกี มินาจ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิกกี มะนาจ
Nicki Minaj cropped.jpg
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อจริง โอนิกา ทาเนีย มาราจ
ชื่อเล่น นิกกี มะนาจ
เกิด 8 ธันวาคม ค.ศ. 1982 (34 ปี)[1]
เซนต์เจมส์, พอร์ต-ออฟ-สเปน, ประเทศตรินิแดดและโตเบโก
แหล่งกำเนิด เซาท์จาเมกา, ควีนส์, นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง ฮิปฮอป, อาร์แอนด์บี, ป็อป
อาชีพ แร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง
ช่วงปี 2002–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง แคชมันนีเรคคอดส์, ยังมันนีเอนเตอร์เทนเมนต์, รีพับลิกเรคคอดส์
ส่วนเกี่ยวข้อง ยังมันนี, ลิล เวย์น, บียอนเซ่ โนวส์, เดรก
เว็บไซต์

mypinkfriday.com


Nicki minaj signature.png
ลายมือชื่อของนิกกี มะนาจ

โอนีกา ทาเนีย มาราจ (อังกฤษ: Onika Tanya Maraj) หรือที่รู้จักในชื่อ นิกกี มะนาจ (อังกฤษ: Nicki Minaj) เป็นนักร้องชาวอเมริกัน เธอเกิดที่เซนต์เจมส์ในกรุงพอร์ต-ออฟ-สเปนของประเทศตรินิแดดและโตเบโก ก่อนย้ายไปที่เมืองควีนส์ในรัฐนิวยอร์ก เมื่อเธอมีอายุห้าปี

หลังจากที่ได้จำหน่ายสามมิกซ์เทปในระหว่างปี 2007 และ 2009 และกำลังเซ็นสัญญาให้กับค่าย ยังมันนีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (Young Money Entertainment) ในเดือนสิงหาคม 2009 มะนาจได้ออกจำหน่ายอัลบัมแรกของเธอในชื่อ พิงก์ฟรายเดย์ (Pink Friday) ในพฤศจิกายน 2010 ก็กลายเป็นความสำเร็จอย่างรวดเร็ว[2][3] ได้ขึ้นอันดับหนึ่งในซาร์ตบิลบอร์ด 200 และได้รับยืนยันยอดขายแผ่นเสียงทองคำขาวของสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ในเดือนนั้นที่หลังจากได้ออกจำหน่าย เธอกลายเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวคนแรกที่มีซิงเกิลที่เจ็ดใน บิลบอร์ดฮอต 100 ในขณะนั้น[4] ซิลเกิลที่สองเธอคือ ยัวร์เลิฟ ("Your Love") ได้ติดอันหนึ่งในซาร์ตบิลบอร์ดฮอตแร็ปซอง ทำให้ มะนาจ เป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ติดท็อปซาร์ตโดยไม่มีผู้ช่วยมาตั้งแต่ปี 2002[5] เธอยังเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่รวมอยู่บน MTV's Annual Hottest MC List[6] มะนาจยังถูกเสนอชื่อในไรซิง สตาร์ ของนิตยสารบิลบอร์ด[7] สตูดิโออัลบั้มที่สองของเธอ พิงก์ฟรายเดย์: โรมันรีโหลดเดด (Pink Friday: Roman Reloaded) ได้ออกจำหน่ายเมื่อ 3 เมษายน ปี 2012

ผลงานเพลง[แก้]

ดูบทความหลักที่ รายชื่อผลงานของนิกกี มะนาจ

อัลบั้ม The Pinkprint รายชื่อเพลง 1. All things go 2. I lied 3. The crying game 4. Get on your knees feat. Araina Grande 5. Feeling myself feat. Beyonce 6. Only feat. Drake, Chris Brown & Lil Wayne 7. Want some more 8. Four door aventador 9. Favorite feat. Jeremih 10. Buy a heart feat. Meek Mill 11. Trini dem girls feat. Lunchmoney Lewis 12. Anaconda 13. The night is still young 14. Pills n potions 15. Bed of lies feat. Skylar Grey 16. Grand piano

Deluxe Edition 17. Big Daddy feat. Meek Mill 18. Shanghai 19. Win Again

อ้างอิง[แก้]

  1. "Dallas Police Department Report". TMZ.Com. สืบค้นเมื่อ November 10, 2011. 
  2. "Nicki Minaj Chart History at Billboard". Billboard. สืบค้นเมื่อ February 16, 2011. 
  3. "RIAA Gold & Platinum". Recording Industry Association of America. สืบค้นเมื่อ January 4, 2011. 
  4. "Nicki Minaj Makes History With Seven Billboard Hot 100 Songs". MTV News. October 8, 2010. สืบค้นเมื่อ October 29, 2010. 
  5. Trust, Gary (June 30, 2010). "Chart Beat Wednesday: Train, Dirty Heads, Nicki Minaj". Billboard. สืบค้นเมื่อ October 29, 2010. 
  6. "MTV's Hottest MC List". MTV. สืบค้นเมื่อ February 16, 2011. 
  7. Nicki Minaj Named Billboard's 'Rising Star' for 2011 | Billboard.com

ดูเพิ่ม[แก้]