นาฏกรรม
นาฏกรรม (นาด-ตะ-กำ) (อังกฤษ: Performance) เป็นคำสมาสระหว่างคำว่า “นาฏ” กับ “กรรม”
นาฏ แปลว่า การแสดงที่ผู้ปรุงแต่งขึ้นให้ต่างจากปรกติวิสัยของตน กรรม แปลว่า การกระทำที่เกิดจากความตั้งใจทำ วางแผนทำ และลงมือทำจนสำเร็จ นาฏกรรม จึงหมายความว่าการกระทำต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการแสดง ซึ่งจะแสดงออกทางกาย วาจา และใจ เพื่อสื่อสารให้ผู้ชมเห็นและเข้าใจตามเรื่องราว อารมณ์ หรือบทบาทที่กำหนดขึ้น
นาฏกรรม เป็นคำที่สำนักศิลปกรรม ราชบัณฑิตยสภา กำหนดเรียกสาขาวิชาต่าง ๆ ที่ถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่ของการแสดง เช่น นาฏศิลป์ นาฏศิลป์ศึกษา ศิลปะการแสดง หรือศิลปะการละคร ซึ่งหมายรวมถึงภาคทฤษฎีและปฏิบัติ[1]
นาฏกรรมในประเทศไทย
[แก้]ในงานด้านนาฏกรรมไทย พระขรรค์มีบทบาทมาก ทั้งในรูปแบบการแสดงโขน ละครใน ละครนอก ละครพันทาง ละครพื้นบ้าน รำ ระบำ และกลวิธีการถือพระขรรค์ในลักษณะต่าง ๆ[2] นาฏกรรมที่เน้นความละเอียดของการแสดง เช่น โขน ละครนอก หรือ ละครรำ จะมีฉันทลักษณ์มากกว่านาฏกรรมทั่วไป เช่น การร่ายรำพื้นบ้าน บางนาฏกรรม เช่น การรำแผนภาพหรือรำเบื้องต้น อาจไม่มีความหมายโดยตรง แต่เป็นผลลัพธ์จากกระบวนการฝึกฝนศิลปะที่ซับซ้อน[3]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ วิรุฬห์รักษ์, สุรพล. "นาฏยทฏษฎี" (PDF). วารสารราชบัณฑิตยสภา. 39 (3): 103–136.
- ↑ "พระขรรค์ในนาฏกรรมไทย – สำนักศิลปกรรม | Academy of Arts" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-03-03. สืบค้นเมื่อ 2025-08-06.
- ↑ เอียวศรีวงศ์, นิธิ (2014). โขน, คาราบาว, น้ำเน่าและหนังไทย. Matichon Public Company Limited. ISBN 978-974-02-1361-1.
ดูเพิ่ม
[แก้] | บทความนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล หมายเหตุ: ขอแนะนำให้จัดหมวดหมู่โครงให้เข้ากับเนื้อหาของบทความ (ดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:โครงการจัดหมวดหมู่โครงที่ยังไม่สมบูรณ์) |