ข้ามไปเนื้อหา

นากญี่ปุ่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

นากญี่ปุ่น
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ แก้ไขการจำแนกนี้
อาณาจักร: สัตว์
Animalia
ไฟลัม: สัตว์มีแกนสันหลัง
Chordata
ชั้น: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
Mammalia
อันดับ: สัตว์กินเนื้อ
Carnivora
วงศ์: เพียงพอน
Mustelidae
สกุล: นากใหญ่
Lutra
Imaizumi & Yoshiyuki, 1989
สปีชีส์: †L.  nippon
ชื่อทวินาม
†Lutra nippon
Imaizumi & Yoshiyuki, 1989
ชื่อพ้อง
  • Lutra lutra whiteleyi
  • Lutra lutra nippon

นากญี่ปุ่น (อังกฤษ: Japanese otter; ニホンカワウソ/日本川獺 (Nihon-kawauso); ชื่อวิทยาศาสตร์: Lutra nippon) หรือ นากแม่น้ำญี่ปุ่น (Japanese river otter) เป็นนากชนิดหนึ่งที่เคยกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปแล้ว[1][2]

ครั้งหนึ่งเคยพบแม้แต่ในโตเกียวในยุคคริสต์ทศวรรษ 1880 ประชากรนากลดลงอย่างกระทันหันในคริสต์ทศวรรษ 1930 และเกือบหายสาบสูญ นับแต่นั้นมา มีผู้พบเห็นใน ค.ศ. 1964 ที่ทะเลในเซโตะ และในทะเลอูวะเมื่อ ค.ศ. 1972 ถึง 1973 รายงานผู้พบเห็นอย่างเป็นทางการครั้งสุดท้ายอยู่ที่พื้นที่ตอนใต้ของจังหวัดโคจิใน ค.ศ. 1979 โดยมีผู้ถ่ายภาพที่ปากแม่น้ำชินโจะในซูซากิ ทำให้บัญชีแดงของญี่ปุ่นจัดให้นากชนิดนี้อยู่ในประเภท "มีความเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์"[3] ต่อมาในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2012 กระทรวงสิ่งแวดล้อมประกาศให้นากญี่ปุ่นสูญพันธุ์อย่างเป็นทางการ[4][5] นากญี่ปุ่นเป็นสัตว์ประจำจังหวัดเอฮิเมะ[6]

อนุกรมวิธาน

[แก้]

นากแม่น้ำทั้งหมดในประเทศญี่ปุ่นได้รับการบอกประเภทในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นชนิดย่อยของนากใหญ่ธรรมดา (Lutra lutra whiteleyi) ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 มีการเปรียบเทียบไมโทคอนเดรีย ไซโทโครม บี ของนากจากลัตเวียและจีน และนากที่ผ่านการสตัฟฟ์จากญี่ปุ่น ซึ่งผลิตโดยมหาวิทยาลัยโคจิ พบว่านากญี่ปุ่นเป็นชนิดต่างหาก ซึ่งภายหลังได้ชื่อวิทยาศาสตร์เป็น Lutra nippon[7] การจัดอันดับนี้ไม่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไป เนื่องจากไม่มีการตรวจสอบเพิ่มเติม[8] แต่งานวิจัยในภายหลังได้ยืนยันความแตกต่างทางพันธุกรรมในระดับที่สูงมากระหว่าง "L. lutra" กับ "L. nippon" โดยการวิจัยใน ค.ศ. 2019 พบว่า "L. nippon" อยู่นอกเคลดย่อยเฉพาะของ "L. lutra" และ American Society of Mammalogists จัดใหม่ให้เป็นชนิดเฉพาะ[2][9] อย่างไรก็ตาม ในงานวิจัย ค.ศ. 2019 ยังคงมีการถกเถียงเกี่ยวกับสถานะของ L. nippon ในฐานะสายพันธุ์เฉพาะเป็นอย่างมาก และสถานะทางอนุกรมวิธานยังคงไม่ชัดเจน[9]

นากเฉพาะในฮนชู, คีวชู และชิโกกุที่อยู่ในชนิด L. nippon ส่วนหน่วยอนุกรมวิธานย่อยเฉพาะ L. l. whiteleyi ยังใช้ได้สำหรับนากที่หายไปจากฮกไกโดด้วยเช่นกัน[10]

รายละเอียด

[แก้]

นากญี่ปุ่นช่วงโตเต็มที่มีความยาวระหว่าง 65 และ 80 เซนติเมตร (26 และ 31 นิ้ว) โดยมีหางยาว 45 ถึง 50 เซนติเมตร (18 ถึง 20 นิ้ว) พวกมันมีขนสีน้ำตาลเข้มหนาและนุ่มฟู พร้อมกับเท้าพังผืดสั้น นอกจากนี้ นากแม่น้ำยังมีขน 2 ประเภท/ชุด ข้อมูลแสดงให้เห็นว่านากแม่น้ำจะผลัดขนใต้ท้องทั้งหมดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม หลังขนใต้ท้องหลุดร่วงแล้ว นากก็จะผลัดขนป้องกันตัวตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน ทำให้นากปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลได้[11] นากมีอายุขัยสูงถึง 25 ปี[6]

นิเวศวิทยาและชีววิทยา

[แก้]

สาเหตุการสูญพันธุ์

[แก้]

รัฐบาลญี่ปุ่นอนุญาตให้ค้าขายกับส่วนอื่นของโลกตั้งแต่ยุคเมจิ ขนสัตว์จึงมีมูลค่าเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากสามารถส่งออกได้ การล่านากแม่น้ำญี่ปุ่นกระจายไปทั่วประเทศ และจำนวนประชากรลดลงอย่างมาก จำนวนนากแม่น้ำกลับมาเพิ่มขึ้นเล็กน้อยหลังจากมีการออกกฎระเบียบการล่าสัตว์[12] ถึงกระนั้น มลพิษและการพัฒนาของมนุษย์ได้ทำลายสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรเพื่อสร้างแหล่งที่อยู่อาศัย มลพิษดังกล่าวทำให้แหล่งอาหารของนากญี่ปุ่นในแม่น้ำหมดไป ทำให้พวกมันต้องล่าเหยื่อในสภาพแวดล้อมที่อันตรายยิ่งขึ้น[13] สาเหตุดังกล่าวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้นากแม่น้ำญี่ปุ่นสูญพันธุ์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20[14]

ความพยายามค้นหา

[แก้]

การใช้งานแบบอื่น

[แก้]

นากญี่ปุ่นถูกใช้เป็นยารักษาวัณโรค ยาทั่วไปที่ใช้ได้ประมาณ 40 วันจะมีราคาประมาณ 300 ดอลลาร์สหรัฐ[15] นับตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 หนังนากยังใช้เพื่อจุดประสงค์ทางการทหารอีกด้วย ใน ค.ศ. 1929 รัฐบาลได้จัดตั้ง "สมาคมนักล่า" ขึ้นเพื่อเรียกร้องให้ผู้คนล่าและถลกหนังนาก ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักที่ทำให้นากสูญพันธุ์ในที่สุด[15]

ในวัฒนธรรม

[แก้]

นากญี่ปุ่นจัดให้เป็นสัตว์ประจำจังหวัดเอฮิเมะ จังหวัดทางตะวันตกเฉียงเหนือของภูมิภาคชิโกกุ ประเทศญี่ปุ่น[6]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary, Kenkyusha Limited, Tokyo 1991, ISBN 4-7674-2015-6
  2. 1 2 "Explore the Database". www.mammaldiversity.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-25. สืบค้นเมื่อ 2021-07-01.
  3. ↑ "Red List of Threatened Mammals of Japan". Ministry of the Environment. สืบค้นเมื่อ August 7, 2010.
  4. ↑ "Japanese river otter declared extinct". Mainichi jp. Japan: The Mainichi Newspapers. August 28, 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 1, 2012. สืบค้นเมื่อ August 28, 2012.
  5. ↑ Kyodo News, "Japanese river otter declared extinct", The Japan Times, August 29, 2012, p. 1
  6. 1 2 3 "Japanese River Otter Facts".
  7. ↑ Suzuki, Tomohiko; Yuasa, Hajime; Machida, Yoshihiko (1996). "Phylogenetic position of the Japanese river otter Lutra nippon inferred from the nucleotide sequence of 224 bp of the mitochondrial cytochrome b gene". Zoological Science. 13 (4): 621–626. doi:10.2108/zsj.13.621. hdl:10126/3553. PMID 8940916. S2CID 44502293.
  8. ↑ Yamamoto, K.; Ando, M. (2011). Trends in otter-related newspaper articles in Japan over 135 years (PDF) (Report). Group Bulletin. Vol. 28. IUCN Otter Specialist. pp. 31–34.
  9. 1 2 Park, Han-Chan; Kurihara, Nozomi; Kim, Kyung Seok; Min, Mi-Sook; Han, Sungyong; Lee, Hang; Kimura, Junpei (2019-05-04). "What is the taxonomic status of East Asian otter species based on molecular evidence?: focus on the position of the Japanese otter holotype specimen from museum". Animal Cells and Systems. 23 (3): 228–234. doi:10.1080/19768354.2019.1601133. ISSN 1976-8354. PMC 6567078. PMID 31231587.
  10. ↑ Conroy, J., Melisch, R., & Chanin, P. (1998). The distribution and status of the Eurasian Otter (Lutra lutra) in Asia—a preliminary review. IUCN Otter Specialist Group Bulletin, 15(1), 15-30.
  11. ↑ Blundell, Gail M.; Ben-David, Merav; Bowyer, R. Terry (2002). "Sociality in river otters: cooperative foraging or reproductive strategies?". Behavioral Ecology. 13 (1): 134–141. doi:10.1093/beheco/13.1.134.
  12. ↑ Motokazu, Ando (2012). Lake Biwa: Interactions between Nature and People. New York: Springer Dordrecht Heidelberg. pp. 141–142. ISBN 978-94-007-1782-4.
  13. ↑ Mueller, Jennifer. "Extinct Otters". PawNation. Demand Media. สืบค้นเมื่อ October 23, 2014.
  14. ↑ Epstein, Mike (September 8, 2012). "Japanese River Otter Declared Extinct After Three Decades". The Mary Sue. สืบค้นเมื่อ October 23, 2014.
  15. 1 2 Motokazu, Ando. "Extinction of Japanese River Otter" (PDF). สืบค้นเมื่อ 24 October 2014.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=นากญี่ปุ่น&oldid=12219542"