ตัวนำยวดยิ่ง Heavy-electron

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ตัวนำยวดยิ่ง Heavy-electron

เนื่องจากความจุความร้อนของอิเล็คตรอนในโลหะในสถานะปกติมีค่าขึ่นกับความหนาแน่นสถานะที่ผิวเฟอร์มีและมวลยังผล จากการทดลองพบว่าความร้อนที่อุณหภูมิต่ำของสารเหล่านี้มีค่ามากกว่าของโลหะปกติถึง 2 หรือ 3 เท่า และยังพบว่าค่าความร้อนนี้เป็นผลที่เกิดจากอิเล็กตรอนในชั้น f ซึ่งโลหะปกติมักจะเกิดจากอิเล็กตรอนในชั้น d สารกลุ่มนี้มีมวลยังที่มีค่ามากๆ ทำให้ถูกเรียกว่า "Heavy-electron superconductors" และในบางครั้งก็เรียกว่า "Heavy-Fermion superconductors" พบได้ในสารประกอบ UBe13 (Tc=0.85K),CeCu2Si2 (Tc=0.65K),และ UPt3 (Tc=0.54K)

นองจากที่มีอิเล็คตรอนมวลหนักแล้ว สารกลุ่มนี้บางชนิดยังมีสมบัติแม่เหล็กร่วมด้วย เช่น ในสาร NbBeB,U2Sn17 และ UCd11 และยังมีการพบว่าสาร Heavy-electron superconductors บางชนิด เป็น Singlet spin-state ที่เป็น Isotropic s-wave ด้วย แต่กลไกการเกิดสภาพนำยวดยิ่งไม่ได้เกิดจากอัตรกิริยา อิเล็กตรอน-โฟนอน ซึ่งมีการนำเสนอว่ากลไกการเกิดสภาพนำยวดยิ่งในสารกลุ่มนี้อาจเกิดจาก Magnon ก็ได้