ดาบปลายปืน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ทหารราบบริติชในปี ค.ศ. 1941 กับดาบปลายปืนแบบดาบยาวที่ติดอยู่กับปืนไรเฟิลของเขาในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ดาบปลายปืน (อังกฤษ: bayonet; จากคำฝรั่งเศส baïonnette) เป็นอาวุธประเภทมีด ดาบ หรือรูปทรงเหล็กแหลมที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้มันเข้าพอดีกับปลายปากกระบอกปืนไรเฟิล ซึ่งมันจะถูกนำมาใช้เป็นหอก[1] ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้มีการถือว่าเป็นอาวุธหลักสำหรับการโจมตีของทหารราบ ปัจจุบัน มันได้ถือว่าเป็นอุปกรณ์เสริมปืนหรืออาวุธที่พึ่งสุดท้าย

อ้างอิง[แก้]

  1. Brayley, Martin, Bayonets: An Illustrated History, Iola, WI: Krause Publications, ISBN 0-87349-870-4, ISBN 978-0-87349-870-8 (2004), pp. 9-10, 83-85