ข้ามไปเนื้อหา

ดาดฟ้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ดาดฟ้า (อังกฤษ: deck) เป็นคำที่ใช้เรียกพื้นที่กว้างโล่ง ไม่มีหลังคาปกคลุม ที่ตั้งอยู่ ณ บริเวณชั้นบนสุดของอาคาร ออกแบบมาเพื่อให้บุคคลสามารถขึ้นไปใช้งานหรือใช้สอยประโยชน์ได้ ดาดฟ้ามักพบในอาคารพาณิชย์ คอนโด บ้านสไตล์โมเดิร์น โรงแรมและรีสอร์ต

ตามกฎหมายควบคุมอาคารของไทย ดาดฟ้าจะต้องมีราวกันตกหรือกำแพงทึบ (Parapet) ที่มีความสูงไม่น้อยกว่า 1.10 เมตร (1.1 เมตร) เพื่อป้องกันอันตรายจากการพลัดตกลงมา