ข้ามไปเนื้อหา

ฌ็องที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฌ็องที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญ
ภาพเหมือนบุคคลโดยนิรนาม, ป.ค.ศ. 1405
ดยุกแห่งบูร์กอญ
ครองราชย์27 เมษายน 1404 – 10 กันยายน 1419
ก่อนหน้าฟิลิปที่ 2
ถัดไปฟิลิปที่ 3
ประสูติ28 พฤษภาคม ค.ศ. 1371
พระราชวังดูกัล ดีฌง แคว้นบูร์กอญ
สวรรคต10 กันยายน ค.ศ. 1419 (48 ปี)
มงโทร ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ฝังพระศพChampmol ดีฌง
คู่อภิเษกมาร์กาเร็ตแห่งบาวาเรีย (สมรส 1385)
พระราชบุตร
อื่น ๆ...
ราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ
พระราชบิดาฟีลิปผู้กล้าหาญ
พระราชมารดามาร์กาเร็ตที่ 3 เคานเทสแห่งฟลานเดอร์ส
ลายพระอภิไธย

ฌ็องที่ 1 แห่งบูร์กอญ (ฝรั่งเศส: Jean I de Bourgogne) สมญานาม ฌ็องผู้ไม่กลัว (ฝรั่งเศส: Jean sans Peur; ดัตช์: Jan zonder Vrees; 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1371 – 10 กันยายน ค.ศ. 1419) เป็นเชื้อพระวงศ์ฝรั่งเศสที่ปกครองแคว้นบูร์กอญใน ค.ศ. 1404 จนถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 1419 เขามีบทบาทสำคัญในกิจการของชาติฝรั่งเศสในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15[1] โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการต่อสู้เพื่อขับไล่พระเจ้าชาร์ลที่ 6 ผู้มีอาการทางจิต และในช่วงสงครามร้อยปีกับราชอาณาจักรอังกฤษ ฌ็องเป็นนักการเมืองใจร้อน โหดเหี้ยม และไร้คุณธรรม[1] เขาได้สังหารดยุกแห่งออร์เลอ็อง พระอนุชาในพระเจ้าชาร์ล เพื่อพยายามควบคุมรัฐบาล ซึ่งนำไปสู่การปะทุของสงครามกลางเมืองอาร์มาญัก-บูร์กอญในราชอาณาจักรฝรั่งเศส และจบลงด้วยการลอบสังหารตัวเขาเองใน ค.ศ. 1419

การที่ชาร์ลที่ 7 รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ฝรั่งเศส มีส่วนเกี่ยวข้องในการลอบสังหารเขา ทำให้ฟิลิป บุตรชายและผู้สืบทอดตำแหน่งของฌ็อง หันไปเป็นพันธมิตรกับอังกฤษ ซึ่งนำไปสู่ช่วงสุดท้ายของสงครามร้อยปี

ฌ็องมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาปืนใหญ่ดินปืนในสงครามยุโรป เช่นเดียวกับฟิลิปผู้เป็นบิดา โดยใช้ปืนใหญ่อย่างกว้างขวางและประสบความสำเร็จในปฏิบัติการทางทหารของเขา[2]

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

ฌ็องเกิดที่ดีฌงในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1371 จากดยุกฟิลิปผู้กล้าหาญแห่งบูณ์กอญ กับเคาน์ติสมาร์กาเรตที่ 3 แห่งฟลานเดอร์ ปู่ของเขาคือพระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ทำให้เขาเป็นเจ้าชายสืบสายพระโลหิต เขาได้รับดินแดนเคาน์ตีเนอแวร์หลังเคานต์หลุยส์ที่ 2 แห่งฟลานเดอร์ ตาของเขา เสียชีวิตใน ค.ศ. 1384[3]

ใน ค.ศ. 1385[3] ฌ็องสมรสกับมาร์กาเรต ธิดาในเคานต์อัลเบิร์ตที่ 1 แห่งฮอลแลนด์[3]

ก่อนที่เขาจะขึ้นครองตำแหน่งดยุกแห่งบูร์กอญ ฌ็องเป็นหนึ่งในผู้นำหลักของกองกำลังฝรั่งเศสที่ถูกส่งไปช่วยเหลือพระเจ้าซีกิสมุนท์แห่งฮังการีในสงครามกับสุลต่านบาเยซิดที่ 1 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน ฌ็องต่อสู้ในยุทธการนิโคโปลิสเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1396 กับพวกออตโตมันด้วยความกระตือรือร้นและความกล้าหาญอย่างยิ่ง จนได้รับฉายาว่าผู้ไม่เกรงกลัว (Sans-Peur) แม้ว่าเขาจะมีความกล้าหาญ แต่การนำทัพอย่างหุนหันพลันแล่นของเขากลับนำไปสู่ความหายนะสำหรับกองกำลังยุโรป[4] เขาถูกจับและไม่ได้รับอิสรภาพจนกระทั่งปีถัดไปหลังจากมีการจ่ายค่าไถ่จำนวนมหาศาล[3]

ความขัดแย้งกับออร์เลอ็อง

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 Vaughan 1998.
  2. Smith, Kay Douglas; Smith, Robert Douglas; DeVries, Kelly (2005). The Artillery of the Dukes of Burgundy, 1363–1477 (ภาษาอังกฤษ). Boydell Press. pp. 16–19. ISBN 978-1-84383-162-4.
  3. 1 2 3 4 Poupardin 1911, p. 445.
  4. Smith & DeVries 2005, pp. 71–73.

ข้อมูล

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]