ซิมการ์ด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

มอดูลระบุผู้เช่า[1] หรือ มอดูลระบุผู้ใช้บริการ [ม 1](อังกฤษ: Subscriber identity/identification module) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ซิมการ์ด (sim card) คือแผงวงจรรวมสำหรับบันทึกเลขประจำตัวสากลสำหรับผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (international mobile subscriber identity; imsi) รหัสใช้เฉพาะตัว รหัสปลดล็อกรหัสใช้เฉพาะตัว ข้อมูลเข้ารหัสตามความจำเป็นสำหรับอนุญาตให้ผู้ขอรับบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (รวมถึงคอมพิวเตอร์ที่มีคุณสมบัติทำงานอย่างเดียวกัน) รับบริการตามสิทธิ์ของตน โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ใช้ระบบจีเอสเอ็มจำเป็นต้องมีซิมการ์ด แต่ถ้าใช้ระบบซีดีเอ็มเอ ก็จำเป็นต้องใช้เฉพาะรุ่นใหม่ ๆ เท่านั้น นอกจากนี้ซิมการ์ดยังสามารถใส่ไว้ในกล้องถ่ายรูปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นได้

ซิมการ์ดถูกกำหนดมาตรฐานครั้งแรกโดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรป มาตรฐานหมายเลข TS 11.11 และทำขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยกีเซคเกอุนด์เดฟรีเอนท์ (Giesecke & Devrient) เพื่อใช้ในเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของเรดิโอลินยา (Radiolinja)[2][3] เมื่อมีระบบยูเอ็มทีเอสขึ้น งานกำหนดมาตรฐานจึงย้ายไปยังทรีจีพีพี สืบเนื่องมาจนปัจจุบัน[4][5]

รูปแบบ[แก้]

จากซ้ายไปขวา ซิมการ์ดขนาดเต็ม มินิ ไมโคร นาโน
จากบนลงล่าง บัตรบรรจุซิมการ์ด ซิมการ์ดมินิ ไมโคร และนาโน Movistar in Colombia
หน่วยความจำจากซิมการ์ดขนาดไมโคร เทียบกับเหรียญสิบเซนต์สหรัฐ (เส้นผ่าศูนย์กลาง 18 มิลลิเมตร)

ซิมการ์ดมีได้หลายขนาด โดยขนาดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเท่าบัตรประจำตัวฝังด้วยแผงวงจรรวม ขนาดที่เล็กลงมา (กำหนดโดย มินิ ไมโคร และนาโน) ใช้ในโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นที่ใหม่กว่าขึ้นตามลำดับ ปัจจุบันซิมการ์ดนิยมทำไว้บนบัตรขนาดเท่าบัตรประจำตัวแต่มีรอยปรุให้สามารถแยกออกเป็นบัตรขนาดเล็กลงเพื่อสอดลงในตัวเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ นอกจากนี้โทรศัพท์เคลื่อนที่บางรุ่นยังมีซิมการ์ดบาง ๆ ฝังไว้กับแผงวงจรพิมพ์ ตารางต่อไปนี้เป็นขนาดของซิมการ์ดที่มีใช้ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อักษรย่อ FF คือ form factor หรือตัวประกอบระบุการย่อส่วน ยิ่งมีค่ามาก ขนาดก็เล็กลง

ขนาดซิมการ์ด
ซิมการ์ด เริ่มใช้ มาตรฐานอ้างอิง ยาว (mm) กว้าง (mm) หนา (mm) ปริมาตร (mm3)
ขนาดเต็ม (1FF) พ.ศ. 2534 ISO/IEC 7810:2003, ID-1 85.60 53.98 0.76 3511.72
มินิซิม (2FF) พ.ศ. 2539 ISO/IEC 7810:2003, ID-000 25.00 15.00 0.76 285.00
ไมโครซิม (3FF) พ.ศ. 2546 ETSI TS 102 221 V9.0.0, Mini-UICC 15.00 12.00 0.76 136.80
นาโนซิม (4FF) พ.ศ. 2555 ETSI TS 102 221 V11.0.0 12.30 8.80 0.67 72.52
ซิมฝังตัว
(eSIM)
JEDEC Design Guide 4.8, SON-8
ETSI TS 103 383 V12.0.0
GSMA SGP.22 V1.0
6.00 5.00 <1.00 <30.00

ซิมการ์ดแรกสุดทีมีใช้นั้น มีขนาดเท่ากับบัตรเครดิต สำหรับใช้ติดตั้งกับโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นเก่าที่มีขนาดใหญ่เทอะทะ ในเวลาต่อมาเมื่อโทรศัพท์เคลื่อนที่มีขนาดเล็กลง จึงมีการย่อส่วนซิมการ์ดลงเป็นซิมการ์ดขนาดมินิ

ซิมการ์ดขนาดไมโคร เป็นซิมการ์ดที่ออกแบบให้เล็กลงจากขนาดมินิ เพื่อใช้สอดลงในอุปกรณ์จำพวกสมาร์ตโฟนซึ่งมีพื้นที่สำหรับรองรับซิมการ์ดน้อยลง เริ่มใช้โดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรปเมื่อ พ.ศ.2546[6][7][8]

ซิมการ์ดขนาดนาโน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555 มีขนาด 12.3 × 8.8 × 0.67 mm โดยลดพื้นที่พลาสติกว่างจากซิมขนาดไมโคร นอกจากนี้ยังลดความหนาลงด้วย จึงทำให้ซิมขนาดมินิและไมโครในปัจจุบันมีขนาดบางกว่าในอดีต[9] เนื่องจากซิมการ์ดมขนาดบางและหักง่าย บริษัทโทรศัพท์หลายแห่งยังคงแนะนำให้ใชิซิมการ์ดหนาเท่าเดิม[10]


หมายเหตุ[แก้]

  1. ตรงกับคำ subscriber คือผู้บอกรับหรือใช้บริการ อย่างไรก็ดี คำ ซิม นิยมใช้มากกว่าและรู้จักกันดีกว่า

อ้างอิง[แก้]

  1. "ศัพท์เทคโนโลยีสารสนเทศ ใน ภาษาไทยภาษาสื่อ". ราชบัณฑิตยสภา. พ.ศ. 2559. http://www.royin.go.th/wp-content/uploads/2017/01/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD-%E0%B8%A8%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%97%E0%B9%8C%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B9%82%E0%B8%99%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8.pdf. 
  2. Asif, Saad Z. (2011). Next Generation Mobile Communications Ecosystem. John Wiley & Sons. p. 306. ISBN 1119995817. 
  3. "G&D - History of Giesecke & Devrient". http://www.gi-de.com/usa/en/about_g_d/company/history/history.jsp. เรียกข้อมูลเมื่อ 29 April 2016. 
  4. "3GPP specification: 51.011". http://www.3gpp.org/dynareport/51011.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 29 April 2016. 
  5. "3GPP specification: 31.102". http://www.3gpp.org/dynareport/31102.htm. เรียกข้อมูลเมื่อ 29 April 2016. 
  6. "What is a microsim card?". SimOnlyPro.nl. Archived from the original on 22 February 2013. https://archive.is/a4f5X. เรียกข้อมูลเมื่อ 14 October 2012. 
  7. Gaby Lenhart (1 April 2006). "The Smart Card Platform". ETSI Technical Committee Smart Card Platform (TB SCP). http://docbox.etsi.org//Workshop/2006/Salud%20Mexico/Gaby%20Lenhart%20-%20CENETEC_2006_04.ppt. เรียกข้อมูลเมื่อ 30 January 2010. "SCP is co-operating on both technical and service aspects with a number of other committees both within and outside the telecommunications sector." 
  8. Segan, Sascha (27 January 2010). "Inside the iPad Lurks the 'Micro SIM'". PC Magazine. https://www.pcmag.com/article2/0,2817,2358489,00.asp. เรียกข้อมูลเมื่อ 30 January 2010. 
  9. Dr. Klaus Vedder (18 January 2012). "The UICC – Recent Work of ETSI TC Smart Card Platform". ETSI. p. 12. http://docbox.etsi.org/workshop/2012/201201_SECURITYWORKSHOP/3_INTERNATIONAL_STANDARDIZATION/UICC_ETSISCP_Vedder.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 22 July 2012. 
  10. Virgin Mobile. "An important guide to inserting your SIM into your mobile". http://www.virginmobile.com/vm/media/images/howdoi/007017_Leaflet_113x127mm_des_v2_LR.pdf. เรียกข้อมูลเมื่อ 21 January 2017. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]