ช้อย สุนทรวาทิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ช้อย สุนทรวาทิน เป็นบุตรของครูทั่ง ตาบอดแต่เด็กเพราะป่วยเป็นไข้ทรพิษ ได้เรียนการดนตรีกับบิดา ช้อยแต่งงานกับนางสาวไผ่ มีบุตรธิดาทั้งสิ้น ๔ คน

ช้อยเป็นครูดนตรีไทยที่สำคัญคนหนึ่ง มีศิษย์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น พระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) ผู้เป็นบุตรของท่าน พระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) เจ้ากรมพิณพาทย์หลวงในรัชกาลที่ ๖ พระประดับดุริยกิจ (แหยม วีณิน) หลวงบรรเลงเลิศเลอ (กร กรวาทิน) และนักดนตรีของวงปี่พาทย์วัดน้อยทองอยู่ นอกจากนี้ ครูช้อยยังได้รับเชิญเป็นครูดนตรีตามวังเจ้านาย เช่น ที่ตำหนักของเจ้าดารารัศมี พระราชชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และบ้านของท่านผู้ใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ ๕ เช่น ที่บ้านของพระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง (เนียม)เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]