ชูเกซซิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ชูเกซ)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ชูเกซซิง
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ ดรีมป็อป, นอยส์ป็อป, โพสต์พังก์, ไซเคเดลิกร็อก, นอยส์ร็อก, อีเทอร์รีล, แอมเบียนต์, วอลล์ออฟซาวด์
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ เสียงร้อง – กีตาร์กีตาร์เบสกลองเครื่องสังเคราะห์เสียง
แนวประสาน
โพสต์ร็อก

ชูเกซซิง (อังกฤษ: shoegazing) หรือ ชูเกซ (shoegaze หรือช่วงแรกเรียกว่า dream pop[1][2][3]) เป็นแนวดนตรีของออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980[4][1] ชูเกซซิงมีลักษณะเสียงร้องที่อันตรธานผสมกับเสียงมัว ด้วยเสียงกีตาร์จะใช้เสียงแตก เอฟเฟกต์หลากหลาย เสียงหอน และเสียงที่ดังกระหึ่ม[4][5] คำว่า "shoegazing" ได้ถูกนิยามโดยสื่อมวลชนอังกฤษที่อธิบายถึงวงนิโอ-ไซเคเดลิก ที่ส่วนใหญ่มักจะยืนกันนิ่งไม่ไหวติง เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเล่นเครื่องดนตรีของพวกเขาไปในขณะขึ้นแสดงบนเวที โดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ที่มักจะก้มหัวลง[4] เพราะหนักในการใช้กีตาร์เอฟเฟกต์ในระหว่างการแสดงคอนเสิร์ต

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Reynolds, Simon (1 December 1991). "Pop View; 'Dream-Pop' Bands Define the Times in Britain". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 7 March 2010.
  2. Nathaniel Wice / Steven Daly: "The dream pop bands were lionized by the capricious British music press, which later took to dismissing them as "shoegazers" for their affectless stage presence.", Alt. Culture: An A-To-Z Guide to the '90s-Underground, Online, and Over-The-Counter, p. 73, HarperCollins Publishers 1995, ISBN 0-0627-3383-4
  3. Pete Prown / Harvey P. Newquist: "One faction came to be known as dream-pop or "shoegazers" (for their habit of looking at the ground while playing the guitars on stage). They were musicians who played trancelike, ethereal music that was composed of numerous guitars playing heavy droning chords wrapped in echo effects and phase shifters.", Hal Leonard 1997, ISBN 0-7935-4042-9
  4. 4.0 4.1 4.2 All Music: Genre: Shoegaze. Retrieved 22 May 2014.
  5. Pete Prown / Harvey P. Newquist: "One faction came to be known as dream-pop or "shoegazers" (for their habit of looking at the ground while playing the guitars on stage). They were musicians who played trancelike, ethereal music that was composed of numerous guitars playing heavy droning chords wrapped in echo effects and phase shifters.", Hal Leonard 1997, ISBN 0-7935-4042-9