ชั้นลอย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ชั้นลอยของศูนย์อุตสาหกรรมเครื่องปั้นเผาในเมืองมาสทริชท์ เนเธอร์แลนด์

ชั้นลอย, ชั้นเสริม หรือ ระเบียงระหว่างชั้น (อังกฤษ: mezzanine; ฝรั่งเศส: entresol) คือ ชั้นในอาคารที่อยู่ระหว่างชั้นแรก (หรือชั้นล่าง) กับชั้นที่สอง โดยมีลักษณะเปิดให้เข้าถึงได้จากชั้นล่างซึ่งถูกออกแบบมาให้สูงเป็นสองเท่าของชั้นปกติ แต่ไม่นับว่าเป็นชั้นที่แยกออกมาต่างหาก ชั้นลอยเป็นลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่นิยมแพร่หลายในปัจจุบัน มักพบได้ในชั้นห้องโถงพักคอยของโรงแรม, ห้องสมุด, ในโรงงานอุตสาหกรรมหรือโกดังเก็บของ และโรงละคร โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มแสงสว่างและพื้นที่ใช้สอยของอาคาร ชั้นลอยหรือ อ็องเทรอซอล ในสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสอาจหมายถึงพื้นที่ที่เกิดจากการยกระดับหรือการแบ่งส่วนห้องโดยที่ไม่ยกสูงไปจนถึงเพดาน ซึ่งเป็นรูปแบบการตกแต่งภายในที่แพร่หลายของอาคารประวัติศาสตร์ในฝรั่งเศส เช่น พระราชวังแวร์ซาย เป็นต้น