ฉนวนความร้อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน

ฉนวนกันความร้อน คือ วัสดุที่มีความสามารถในการสกัดกั้นความร้อนไม่ให้ส่งผ่านจากด้านใดด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่งได้ง่าย ฉนวนกันความร้อนที่ดีจะทำหน้าที่ต้านทานหรือป้องกันมิให้พลังงานความร้อนส่งผ่านจากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่งได้สะดวก หรือเรีอกง่าย ๆ ว่าวัสดุที่ความร้อนไม่สามารถผ่านไปได้ง่าย ๆ

การเลือกใช้งานฉนวนกันความร้อน[แก้]

  • พิจารณาจากค่าการต้านทานความร้อน (ค่า R) มีหน่วยเป็น ตารางเมตร-องศาเคลวินต่อวัตต์ (Thermal resistance – R value, m2K/W)
  • ค่าการนำความร้อน (ค่า K) มีหน่วยเป็น วัตต์ต่อเมตร-องศาเคลวิน (Thermal conductivity – K value, W/m.K)

ฉนวนกันความร้อนที่นิยมใช้[แก้]

  • อะลูมิเนียมฟอยล์ มีความมันวาวของผิวแผ่นฟอยล์ มีคุณสมบัติในการสะท้อนความร้อน
  • แบบโฟม ทนทานต่อกรดและด่าง น้ำหนักเบา แข็งแรง สามารถคงสภาพเดิมได้แม้จะโดนน้ำหรือความชื้น
  • ฉนวนใยแก้ว (Glasswool) มีโพรงอากาศเล็กๆ จำนวนมาก ซึ่งแทรกอยู่ระหว่างเส้นใยแก้ว ทำหน้าเก็บกักความร้อนไว้
  • ฉนวนใยหิน (Rockwool Insulation) จัดเป็นเส้นใยจากธรรมชาติที่ไม่มีสารประกอบของแอสเบสตอส (Asbestos) ทำจากจึงปลอดภัยต่อสุขภาพ สามารถกันความร้อนและดูดซับเสียง เทียบเท่ากับ ฉนวนกันความร้อนแบบใยแก้ว และสามารถทนไฟได้ดีกว่า
  • ฉนวนเยื่อกระดาษ (Cellulose Insulation) ทำจากกระดาษรีไซเคิลผสมสารต่างๆ นิยมใช้ในการพ่นใต้หลังคา

ดูเพิ่ม[แก้]