คำสั่งปฏิเสธการกู้ชีพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

คำสั่งปฏิเสธการกู้ชีพ ("do not resuscitate", DNR, NR=ในไทยมักใช้ NR) เป็นสัญญาทางกฎหมายที่ผู้ป่วยหรือผู้มีอำนาจแทนผู้ป่วยได้ทำไว้กับโรงพยาบาลหรือผู้ให้การรักษาว่าไม่ต้องการให้เริ่มการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพหรือการกู้ชีพขั้นสูงในกรณีที่ผู้ป่วยหยุดหายใจหรือหัวใจหยุดเต้น ตามความต้องการของผู้ป่วย คำสั่งเช่นนี้ส่วนใหญ่จะทำโดยผู้ป่วยหรือผู้มีอำนาจตัดสินใจแทนเพื่อให้ผู้ให้การรักษาสามารถทำตามความต้องการของผู้ป่วยได้โดยไม่ผิดกฎหมาย

โดยมาตรฐานแล้ว คำสั่งปฏิเสธการกู้ชีพเช่นนี้ จะหมายรวมถึงเฉพาะการกู้ชีพ เช่น การใส่ท่อช่วยหายใจ หรือการเริ่มการซีพีอาร์เท่านั้น ไม่ได้หมายรวมถึงการรักษาด้วยวิธีอื่นๆ เช่น การให้ยาปฏิชีวนะ การให้เคมีบำบัด การฟอกไต หรือการรักษาอื่นๆ ยกเว้นจะมีการระบุเป็นกรณีๆ ไป