ความรักประเทศชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ความรักประเทศชาติหรือความรักปิตุภูมิ (อังกฤษ: patriotism) เป็นการยึดติดทางอารมณ์ต่อชาติที่ปัจเจกบุคคลนับว่าเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของตน การยึดติดที่เรียก ความรู้สึกเกี่ยวกับชาติ (national feeling) หรือความภาคภูมิใจในชาติ (national pride) อาจมองในแง่ลักษณะต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับชาติของตน ซึ่งรวมแง่มุมชาติพันธุ์ วัฒนธรรม การเมืองหรือประวัติศาสตร์ ความรักประเทศชาติครอบคลุมชุดมโนทัศน์ที่สัมพันธ์ใกล้ชิดกับชุดมโนทัศน์ของชาตินิยม[1][2][3] ความรักประเทศชาติมากเกินในการปกป้องชาติ เรียก ลัทธิคลั่งชาติ (chauvinism) อีกคำที่เกี่ยวข้องคือ คติรักชาติแบบใฝ่สงคราม (่jingoism)

คำภาษาอังกฤษ "patriot" มีครั้งแรกในสมัยเอลิซาเบธ โดยมาจากภาษาฝรั่งเศสกลางจากภาษาละตินตอนปลาย (คริสต์ศตวรรษที่ 6) "patriota" หมายถึง "เพื่อนร่วมชาติ" (countryman) ซึงสุดท้ายมาจากภาษากรีก πατριώτης (patriōtēs) หมายถึง "จากประเทศเดียวกัน" จาก πατρίς (patris) หมายถึง "ปิตุภูมิ"[4] นามนามธรรม patriotism ปรากฏในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18

อ้างอิง[แก้]

  1. Historical Dictionary of the Enlightenment - Harvey Chisick - Google Books. Books.google.com. สืบค้นเมื่อ 2013-11-03. 
  2. "Nationalism (Stanford Encyclopedia of Philosophy)". Plato.stanford.edu. สืบค้นเมื่อ 2013-11-03. 
  3. "Patriotism (Stanford Encyclopedia of Philosophy)". Plato.stanford.edu. สืบค้นเมื่อ 2013-11-03. 
  4. "Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, πατρι-ώτης". Perseus.tufts.edu. สืบค้นเมื่อ 2013-11-03.