ความต้านทานไฟฟ้าเป็นศูนย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา


ความต้านทานไฟฟ้าเป็นศูนย์[1] จะเกิดขึ้นเมื่ออุณหภูมิของตัวนำยวดยิ่งจนถึงอุณหภูมิวิกฤต จะมีการเปลี่ยนสถานะจาะสถานะปกติไปเป็นสถานะนำยวดยิ่ง ซึ่งทำให้ค่าความต้านทานไฟฟ้ามีค่าเป็นศูนย์อย่างทันทีทันใด เช่น ผลการทดลองวัดความต้านทานไฟฟ้าของปรอทที่อุณหภูมิต่างๆ จะพบว่าเมื่ออุณหภูมิต่ำกว่า 4.2 เคลวิน ความต้านทานไฟฟ้าของปรอทจะลดลงเป็นศูนย์อย่างทันทีทันใด ดังนั้นจะสามารถกล่าวได้ว่าปรอทมีคุณสมบัติเป็นตัวนำยวดยิ่งที่มีอุณหภูมิวิกฤติ เท่ากับ 4.2 เคลวิน


Superconductivity 1911.gif


อ้างอิง[แก้]

  1. Buckel W. (1991). Superconductivity Fundamentals and Applications. New York: VHC Pulisher.