ข่าวประชาสัมพันธ์
ข่าวประชาสัมพันธ์ หรือ ข่าวแจก (อังกฤษ: press release) คือแถลงการณ์อย่างเป็นทางการที่ส่งไปยังสมาชิกสื่อด้านข่าว มีจุดประสงค์ในการให้ข้อมูล แถลงการณ์อย่างเป็นทางการ หรือการประกาศที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อการเผยแพร่สู่สาธารณะ ข่าวประชาสัมพันธ์ยังถือเป็นแหล่งข้อมูลปฐมภูมิ ซึ่งหมายความว่าเป็นข้อมูลต้นฉบับ โดยทั่วไปแล้วข่าวประชาสัมพันธ์จะประกอบด้วยองค์ประกอบโครงสร้าง 9 องค์ประกอบ คือ มีหัวข้อข่าว ส่วนหัวเอกสารที่บอกวันที่ บทนำ เนื้อหา และองค์ประกอบอื่น ๆ โดยทั่วไปแล้ว ข่าวประชาสัมพันธ์จะถูกส่งไปยังสื่อข่าวทางอิเล็กทรอนิกส์ พร้อมใช้งาน และมักอยู่ภายใต้เงื่อนไข "ห้ามใช้ก่อน" หรือที่เรียกว่า ข่าวที่กำหนดเวลาเผยแพร่ (news embargo)
การใช้สื่อข่าวประชาสัมพันธ์จะเป็นประโยชน์ต่อบริษัท เนื่องจากช่วยลดต้นทุนและช่วยเพิ่มปริมาณสื่อที่บริษัทสามารถส่งออกได้ในระยะเวลาหนึ่ง เนื่องจากเนื้อหาได้ทำไว้ล่วงหน้า ข่าวประชาสัมพันธ์จึงช่วยประหยัดเวลาของนักข่าว ไม่เพียงแต่ในการเขียนเรื่องราวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเวลาและเงินที่ใช้ในการทำข่าวโดยตรงด้วย[1]
รูปแบบการเผยแพร่
[แก้]ในรูปแบบการเผยแพร่แบบดั้งเดิม ธุรกิจ การรณรงค์ทางการเมือง หรือองค์กรอื่น ๆ ที่ต้องการเผยแพร่ข้อมูลสู่สื่อ จะว่าจ้างบริษัทประชาสัมพันธ์ให้เขียนและจัดส่งข้อมูลเป็นลายลักษณ์อักษรไปยังเครือข่ายข่าว (newswire)[2] จากนั้นเครือข่ายข่าวจะกระจายข้อมูลดังกล่าวออกไปตามที่ได้รับมา หรือหลังจากผ่านการตรวจสอบโดยผู้สื่อข่าว ทำให้ข้อมูลหรือประกาศนั้นกลายเป็นที่รับรู้ของสาธารณชน
อีกแบบหนึ่งคือการเผยแพร่ข่าวประชาสัมพันธ์ด้วยตนเอง โดยวิธีนี้ ข่าวประชาสัมพันธ์จะถูกส่งตรงไปยังหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น หรือส่งผ่านบริการเผยแพร่ทั้งแบบฟรีและแบบเสียค่าใช้จ่าย บริการเผยแพร่เหล่านี้จะนำเนื้อหาไปส่งต่อให้สื่อในเครือของตนเพื่อตีพิมพ์ โดยมักดำเนินการผ่านระบบออนไลน์ แนวทางนี้มักใช้โดยสถาบันทางการเมืองเป็นตัวอย่างหนึ่ง อีกกรณีหนึ่งคือศาลรัฐธรรมนูญในยุโรป[3] ศาลสูงสุดของสหรัฐอเมริกา[4][5] และศาลสูงสุดของรัฐในสหรัฐอเมริกา[6] ซึ่งออกข่าวประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับคำวินิจฉัยของตนเอง และสื่อมวลชนก็นำข่าวประชาสัมพันธ์ที่เผยแพร่ด้วยตนเองเหล่านี้มาใช้เป็นแหล่งข้อมูลในการรายงานข่าว[7][8]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Lewis, Justin; Williams, Andrew; Franklin, Bob (2008-02-01). "A Compromised Fourth Estate?". Journalism Studies. 9 (1): 1–20. doi:10.1080/14616700701767974. ISSN 1461-670X.
- ↑ Human, Tim (11 June 2010). "Wire industry feels the heat as self-publishing tools launch". IR Magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 January 2012. สืบค้นเมื่อ 28 November 2011.
- ↑ Meyer, Philipp (2019). "Judicial public relations: Determinants of press release publication by constitutional courts". Politics (ภาษาอังกฤษ). 40 (4): 477–493. doi:10.1177/0263395719885753. ISSN 0263-3957. S2CID 213896514.
- ↑ Davis, Richard (2011). Justices and journalists : the U.S. Supreme Court and the media. Cambridge [UK]: Cambridge University Press. ISBN 978-0-511-85934-2. OCLC 706491406.
- ↑ Hitt, Matthew P.; Saunders, Kyle L.; Scott, Kevin M. (2018-12-14). "Justice Speaks, but Who's Listening? Mass Public Awareness of US Supreme Court Cases". Journal of Law and Courts. 7 (1): 29–52. doi:10.1086/701131. ISSN 2164-6570. S2CID 150127344.
- ↑ Vining, Richard L.; Wilhelm, Teena (2010). "Explaining High-Profile Coverage of State Supreme Court Decisions*". Social Science Quarterly (ภาษาอังกฤษ). 91 (3): 704–723. doi:10.1111/j.1540-6237.2010.00715.x. ISSN 1540-6237.
- ↑ Davis, Richard; Taras, David (2017). Justices and journalists : the global perspective. Cambridge. ISBN 978-1-108-11488-2. OCLC 974915128.
- ↑ Meyer, Philipp (2020). "Explaining Media Coverage of Constitutional Court Decisions in Germany: The Role of Case Characteristics". Political Communication (ภาษาอังกฤษ). 38 (4): 426–446. doi:10.1080/10584609.2020.1784329. ISSN 1058-4609. S2CID 225774793.