ขนหัวหน่าว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ขนหัวหน่าว หรือ หมอย (อังกฤษ: pubic hair) เป็นขนซึ่งขึ้นบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ของมนุษย์และสัตว์บางประเภทเมื่อร่างกายย่างเข้าสู่วัยสืบพันธุ์ โดยจะเริ่มยาว และหนา และบางทีก็หยิกขึ้นเรื่อย ๆ ขนเหล่านี้มีหน้าที่ป้องกันการเสียดสีขณะร่วมประเวณี และช่วยกรองฝุ่นละอองไม่ให้เข้าถึงอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศเมีย

คำเรียกอื่น[แก้]

"หมอย" เป็นคำทั่วไป แต่ก็ไม่สุภาพ จึงมีผู้เรียก "ขนเพชร" แทน บางที ใช้คำ "หมอย" เรียกสิ่งที่มีลักษณะหยิกอย่างขนหัวหน่าว เช่น ขนที่ฝักข้าว เรียกว่า "หมอยข้าวโพด" และคนผมหยิกอาจถูกด่าว่า "ไอ้หัวหมอย"