การประกันคุณภาพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การประกันคุณภาพ เป็นวิธีบริหารจัดการเพื่อเป็นหลักประกันหรือสร้างความมั่นใจว่ากระบวนการหรือการดำเนินงานจะทำให้ได้ผลลัพธ์ที่มีคุณภาพตรงตามที่กำหนด [1]

การประกันคุณภาพ เป็นการบริหารจัดการเพื่อให้เกิดประสิทธิผล หรือการตัดสินใจเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วเกิดผลดีนั้นเป็นเรื่องที่พึงปรารถนา แต่จะมีหลักประกันอย่างไรว่าการบริหารจัดการหรือการตัดสินใจที่ได้ผลดีนั้นจะยังคงได้ผลตามที่ปรารถนาทุกครั้ง

แนวทางที่จะให้ได้ผลตามที่ปรารถนาทุกครั้ง หรือได้ผลเท่ากันทุกครั้งนั้นขึ้นอยู่กับเมื่อครั้ง ที่ดำเนินการจนได้ผลดีนั้นทำอย่างไร หากดำเนินการเหมือนอย่างที่เคยทุกครั้ง โดยไม่มีปัจจัยแวดล้อมใด ๆ มาแทรกซ้อนผลที่เกิดตามมาก็จะเป็นเช่นนั้นทุกครั้ง การเน้นให้ดำเนินการเหมือนครั้งที่ได้ผลดีจึงถือเป็นการประกันคุณภาพ หากวิธีการแปลผลลัพธ์นั้นได้มาตรฐานตามที่กำหนด และสามารถสร้างความพึงพอใจให้ผู้ใช้ได้ถือว่าผลลัพธ์นั้นมี คุณภาพ

ความหมาย[แก้]

คำว่า “การประกัน” มีความหมายตามพจนานุกรมราชบัณฑิตสถาน 2542 ว่า “ เป็นการรับรองในการรับผิดชอบในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ” เช่น การประกันวินาศภัยหรือการประกันชีวิต ในระบบทางธุรกิจจะมีบริษัทร่างคำสัญญาเป็นข้อความที่ตกลงกันทั้ง 2 ฝ่าย หากทรัพย์สินเสียหาย หรือบุคคลเจ็บป่วยหรือเสียชีวิต ก็จะมีการรับผิดชอบชดใช้ในรูปแบบต่าง ๆ ตามสัญญา เช่น การซ่อม สร้าง หรือจ่ายค่าสินไหมทดแทน เป็นต้น การประกันคุณภาพที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้ เป็นการประกันคุณภาพทางด้านการศึกษา ซึ่งมีนักวิชาการศึกษาได้ให้ความหมายและเสนอมุมมองหลายแนวคิด เรียงตามลำดับปีที่เผยแพร่เอกสารดังนี้

การประกันคุณภาพ หมายถึงกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งได้รับการวางแผนและจัดระบบแล้วในกระบวนการบริหารคุณภาพ ที่ช่วยสร้างความมั่นใจว่าจะได้คุณภาพตามที่กำหนดไว้ (Harrington and Mathers, 1991:22)

การประกันคุณภาพ หมายถึงกิจกรรมที่ก่อให้เกิดความมั่นใจว่า กิจกรรมในกระบวนผลิตทั้งหมด ดำเนินไปอย่างมีความเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์กัน และมีประสิทธิภาพ (Juran and Gryna, 1993 : 565)

อ้างอิง[แก้]

  1. [ชูชาติ วิรเศรณี, ISO 9000 สำหรับนักบริหารมืออาชีพ, สำนักพิมพ์ซีเอ็ด]
  • ลาวัลย์ รักสัตย์. 2554. การพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา. กลุ่มส่งเสริมและพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา , สทศ. สพฐ. กระทรวงศึกษาธิการ