การประกันคุณภาพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การประกันคุณภาพ (อังกฤษ: quality assurance) เป็นวิธีบริหารจัดการเพื่อเป็นหลักประกันหรือสร้างความมั่นใจว่ากระบวนการหรือการดำเนินงานจะทำให้ได้ผลลัพธ์ที่มีคุณภาพตรงตามที่กำหนด [1]

การประกันคุณภาพ เป็นการบริหารจัดการเพื่อให้เกิดประสิทธิผล หรือการตัดสินใจเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วเกิดผลดี นั้นเป็นเรื่องที่พึงปรารถนา แต่จะมีหลักประกันอย่างไรว่าการบริหารจัดการหรือการตัดสินใจที่ได้ผลดีนั้นจะยังคงได้ผลตามที่ปรารถนาทุกครั้ง

แนวทางที่จะให้ได้ผลตามที่ปรารถนาทุกครั้ง หรือได้ผลเท่ากันทุกครั้งนั้นขึ้นอยู่กับเมื่อครั้ง ที่ดำเนินการจนได้ผลดีนั้นทำอย่างไร หากดำเนินการเหมือนอย่างที่เคยทุกครั้ง โดยไม่มีปัจจัยแวดล้อมใด ๆ มาแทรกซ้อนผลที่เกิดตามมาก็จะเป็นเช่นนั้นทุกครั้ง การเน้นให้ดำเนินการเหมือนครั้งที่ได้ผลดีจึงถือเป็นการประกันคุณภาพ หากวิธีการแปลผลลัพธ์นั้นได้มาตรฐานตามที่กำหนด และสามารถสร้างความพึงพอใจให้ผู้ใช้ได้ถือว่าผลลัพธ์นั้นมี คุณภาพ

ความหมาย[แก้]

การประกันคุณภาพ หรือ quality assurance เป็นคำศัพท์ทางวิศวกรรมอุตสาหการ [2]ที่นำมาใช้กันอย่างกว้างขวาง

คำว่า การประกันคุณภาพ เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง [3]

การประกันคุณภาพ หมายถึงกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งได้รับการวางแผนและจัดระบบแล้วในกระบวนการบริหารคุณภาพ ที่ช่วยสร้างความมั่นใจว่าจะได้คุณภาพตามที่กำหนดไว้ (Harrington and Mathers, 1991:22)

การประกันคุณภาพ หมายถึงกิจกรรมที่ก่อให้เกิดความมั่นใจว่า กิจกรรมในกระบวนผลิตทั้งหมด ดำเนินไปอย่างมีความเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์กัน และมีประสิทธิภาพ (Juran and Gryna, 1993 : 565)

อ้างอิง[แก้]

  1. [ชูชาติ วิรเศรณี, ISO 9000 สำหรับนักบริหารมืออาชีพ, สำนักพิมพ์ซีเอ็ด]
  2. [1]
  3. https://en.wikipedia.org/wiki/Quality_assurance
  • ลาวัลย์ รักสัตย์. 2554. การพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา. กลุ่มส่งเสริมและพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา , สทศ. สพฐ. กระทรวงศึกษาธิการ