ข้ามไปเนื้อหา

การบันทึกเสียง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟรานเซส เดนส์มอร์และหัวหน้าเผ่า แบล็กฟุต กำลังบันทึกเสียงร่วมกันในโครงการบันทึกเสียงของสำนักงานชาติพันธุ์วิทยาอเมริกัน (พ.ศ. 2459)

การบันทึกเสียง คือการบันทึกและการสร้างคลื่นเสียง ด้วยไฟฟ้า เครื่องกล อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หรือดิจิทัล เช่น เสียงพูด เสียงร้อง เสียงดนตรีบรรเลงหรือเสียงประกอบ เทคโนโลยีการบันทึกเสียงมีสองประเภทหลัก ได้แก่การบันทึกเสียงแบบอนาล็อกและการบันทึกเสียงแบบดิจิทัล

การบันทึกเสียงจะต้องใช้ห้องบันทึกเสียงที่มีการออกแบบเฉพาะการบันทึกเสียง โดยมีการออกแบบให้เก็บเสียงไม่ให้เสียงสะท้อน และไม่ให้เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาได้ เรียกว่าระบบ Acoustic คือให้มีความเป็นธรรมชาติของเสียงมากที่สุด โดยอาจจะบุผนังด้วยวัสดุซับเสียงที่มีความอ่อนนุ่ม เช่น ผนังกระดานชานอ้อย ฟองน้ำที่ออกแบบเฉพาะใช้ในการบุผนังห้องบันทึกเสียง หรือ รังใส่ใข่

ห้องบันทึกเสียงโดยทั่วไปจะแบ่งเป็น 2 ส่วน คือส่วนควบคุมคือห้องที่รวบรวมอุปกรณ์ในการบันทึกเสียง และห้องผู้ประกาศ คือห้องที่จะมีเพียงไมโครโฟนหรือเครื่องดนตรีที่ต้องการจะบันทึกเท่านั้น โดยจะมีสายสัญญาณต่อพ่วงไปยังห้องควบคุมที่จะมีผนังกั้นแต่จะมีกระจกตรงกลางเพื่อให้มองเห็นการบันทึกเสียงของผู้ประกาศ