การดำน้ำ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
การดำน้ำโดยใช้ต่อท่ออากาศจากผิวน้ำ (surface-supplied)

การดำน้ำ (อังกฤษ: underwater diving) เป็นการลดตัวใต้ผิวน้ำเพื่อทำกิจกรรมใต้น้ำ มักเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวทางทะเลเป็นหลัก หรืออาจเป็นภารกิจทางทหาร การแช่น้ำและการสัมผัสกับน้ำเย็นและความดันสูงมีผลทางสรีรวิทยาต่อนักดำน้ำซึ่งจะจำกัดความลึกและระยะเวลาในการดำน้ำโดยรวม การกลั้นหายใจเป็นข้อจำกัดสำคัญ และการหายใจที่ความดันสูงยังทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนอื่น ๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม การพัฒนาวิธีการทางด้านอุปกรณ์เทคโนโลยีเพิ่มความลึกและระยะเวลาในการดำน้ำโดยรอบของมนุษย์และยังช่วยให้ทำงานใต้น้ำได้นานยิ่งขึ้น[1]

สภาพแวดล้อมทำให้กิจกรรมดำน้ำมีความอันตรายหลากหลายอย่างและความเสี่ยงส่วนใหญ่จะถูกควบคุมโดยทักษะการดำน้ำที่เหมาะสม การฝึกอบรม ประเภทของอุปกรณ์ที่ใช้ และก๊าซหายใจที่ใช้ ที่ขึ้นอยู่กับความลึกและวัตถุประสงค์ในการดำน้ำ กิจกรรมดำน้ำมีความลึกสูงสุดประมาณ 40 เมตร (130 ฟุต)[2][3] สำหรับการดำน้ำลึกเชิงสันทนาการ 530 เมตร (1,740 ฟุต) สำหรับการดำน้ำเชิงพาณิชย์และ 610 เมตร (2,000 ฟุต) ที่สวมใส่ชุด atmospheric suit การดำน้ำยังถูกจำกัด ให้อยู่ในสภาพที่ไม่อันตรายมากเกินไป แม้ว่าระดับความเสี่ยงอาจผันผวน [4][5][6]

ประเภทของการดำน้ำ[แก้]

ประเภทของการดำน้ำสามารถแบ่งได้เป็นหลายแบบตามอุปกรณ์ดำน้ำที่ใช้

ฟรีไดวิงกับโลมา

ฟรีไดวิง (freediving)[แก้]

การกลั้นหายใจขณะดำน้ำหรือว่ายน้ำ นับเป็นทักษะที่มีประโยชน์ในยามฉุกเฉินและเป็นส่วนสำคัญของกีฬาทางน้ำ การฝึกอบรมด้านความปลอดภัยของกองทัพเรือ และยังช่วยให้สนุกกับกิจกรรมทางน้ำได้อย่างเต็มที่[7] การดำน้ำลึกใต้น้ำโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจสามารถแบ่งเป็น 3 แบบ การว่ายน้ำใต้น้ำ สนอร์เกอลิง (snorkeling) และฟรีไดวิง ทั้งหมดมีความคล้ายกันมาก ทั้งนี้ยังมีการแข่งขันกีฬาใต้น้ำหลายชนิดที่แข่งโดยปราศจากอุปกรณ์ช่วยหายใจ [8][9][10][11][12]

ฟรีไดวิง เป็นการดำน้ำอิสระที่ไม้ใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจแต่อาศัยความสามารถของนักดำน้ำในการกลั้นลมหายใจไว้จนกว่าจะขึ้นสู่ผิวน้ำใหม่ เทคนิคนี้มีตั้งแต่การดำน้ำแบบง่าย ๆ ไปจนถึงการดำน้ำแบบแข่งขัน Apnea ตีนกบและหน้ากากดำน้ำมักใช้ในการดำน้ำฟรีไดวิ่ง เพื่อปรับปรุงวิสัยทัศน์และการเคลื่อนไหวใต้น้ำ ท่อหายใจ (snorkel) ช่วยให้นักดำน้ำสามารถหายใจบนผิวน้ำในขณะที่ใบหน้าแช่อยู่ในน้ำ สนอร์เกอลิง จะว่ายอยู่บนผิวน้ำบนพื้นผิวที่ไม่มีเจตนาในการลงไปใต้น้ำเป็นกีฬาทางน้ำและกิจกรรมสันทนาการที่เป็นที่นิยม [7][13]

การดำน้ำสกูบา[แก้]

ดูบทความหลักที่: การดำน้ำสกูบา

การดำน้ำสกูบาเป็นการดำน้ำลึกที่นักดำน้ำใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจติดกับตัวลงไปใต้น้ำ ทำให้สามารถดำน้ำได้โดยอิสระ และเคลื่อนที่ไปมาใต้น้ำได้ โดยไม่ติดกับสายอากาศที่ต่อมาจากเครื่องอัดอากาศบนผิวน้ำ (surface-supplied diving equipment หรือ SSDE) [14]

อ้างอิง[แก้]

  1. Kot, Jacek (2011). Educational and Training Standards for Physicians in Diving and Hyperbaric Medicine. Kiel, Germany: Joint Educational Subcommittee of the European Committee for Hyperbaric Medicine (ECHM) and the European Diving Technical Committee (EDTC). สืบค้นเมื่อ 30 March 2013. 
  2. Staff. "Competencies of a recreational scuba diver at level 2 "Autonomous Diver"". EUF Certification International. Archived from the original on 29 October 2013. สืบค้นเมื่อ 29 September 2013. 
  3. Brylske, A. (2006). Encyclopedia of Recreational Diving (3rd ed.). Rancho Santa Margarita, California: PADI. ISBN 1-878663-01-1. 
  4. Comex SA. "Innovation in extreme environments". Compagnie maritime d'expertises. สืบค้นเมื่อ 11 November 2016. 
  5. Logico, Mark G. (4 August 2006). "Navy Chief Submerges 2,000 Feet, Sets Record, Story Number: NNS060804-10". Official Website of the United States Navy. U.S. Navy. สืบค้นเมื่อ 3 November 2016. 
  6. Staff (2016). "Hardsuit depth record". Nuytco Research Ltd. สืบค้นเมื่อ 24 September 2016. 
  7. 7.0 7.1 Busuttili, Mike; Holbrook, Mike; Ridley, Gordon และคณะ, eds. (1985). "Using basic equipment". Sport diving – The British Sub-Aqua Club Diving Manual. London: Stanley Paul & Co Ltd. p. 58. ISBN 0-09-163831-3. 
  8. Ostrovsky, Igor. "Aquathon". History of Underwater Sports. World Underwater Federation (CMAS). สืบค้นเมื่อ 9 November 2016. 
  9. Ucuzal, Levent. "Apnoea". History of Underwater Sports. Rome: World Underwater Federation (CMAS). สืบค้นเมื่อ 9 November 2016. 
  10. Staff. "Hockey". History of Underwater Sports. World Underwater Federation (CMAS). สืบค้นเมื่อ 9 November 2016. 
  11. Wiesner, Rudi. "Rugby". History of Underwater Sports. World Underwater Federation (CMAS). สืบค้นเมื่อ 9 November 2016. 
  12. Staff. "Spearfishing". History of Underwater Sports. World Underwater Federation (CMAS). สืบค้นเมื่อ 9 November 2016. 
  13. North Pacific Acoustic Laboratory: Environmental Impact Statement (รายงาน). 1. Arlington, Virginia: Office of Naval Research. 2001. pp. 3–45. https://books.google.com/books?id=fKo4AQAAMAAJ&pg=SA3-PA45. 
  14. US Navy Diving Manual 2006, Chapter 1 Section 3 Scuba Diving.