ข้ามไปเนื้อหา

การกรน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การกรน (snoring) เป็นสิ่งผิดปกติ แสดงถึงว่ามี ช่องทางเดินหายใจแคบ ทำให้ เกิดการสั่นสะเทือนของเนื้อเยื่อ ส่วนที่แคบนั้นๆ

การนอนกรนในเด็ก

[แก้]

การนอนกรนในเด็กมักเกี่ยวข้องกับ การคัดจมูก จากโรคภูมิแพ้ เยื่อบุจมูก หรือไซนัสอักเสบ ต้องนอนอ้าปากหายใจ ถ้าอาการทางจมูกดี ขึ้น เด็กมักกรนน้อยลงได้บ้าง เด็กบางคนอาจมี ต่อมทอนซิล ต่อมอะดินอยด์ โตมากกว่าปกติ ทำให้ นอนกรน หายใจแรง บางครั้ง ไม่สามารถนอนหงายได้ และจะนอนได้นานในท่าตะแคง หรือนอนคว่ำ เด็กบางคนอาจมีปัสสาวะราดรดที่นอนร่วมด้วย[1]

การกรน

[แก้]

การกรน (อังกฤษ: Snoring) คือเสียงที่เกิดจากการสั่นของเนื้อเยื่อบริเวณลำคอและเพดานอ่อนขณะหายใจในช่วงหลับ โดยเฉพาะในระยะหลับลึก เสียงกรนเกิดจากการไหลของอากาศผ่านช่องทางเดินหายใจที่ตีบแคบกว่าปกติ[2]

การกรนพบได้บ่อยในผู้ชายมากกว่าผู้หญิง และมักสัมพันธ์กับโรคอ้วน, การดื่มแอลกอฮอล์ก่อนนอน, ภาวะคัดจมูก, หรือลักษณะทางกายวิภาคของช่องคอที่แคบกว่าปกติ[3]

ในบางกรณี การกรนอาจเป็นสัญญาณของภาวะหยุดหายใจขณะหลับ (Obstructive Sleep Apnea) ซึ่งหากไม่ได้รับการรักษาอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง และอาการง่วงนอนระหว่างวัน[4]

การรักษาการกรนประกอบด้วยการปรับพฤติกรรม เช่น ลดน้ำหนัก หลีกเลี่ยงการดื่มแอลกอฮอล์ก่อนนอน นอนตะแคง และในบางกรณีอาจต้องใช้เครื่องช่วยหายใจแรงดันบวก (CPAP) หรือการผ่าตัดเพื่อขยายช่องทางเดินหายใจ[5]

อ้างอิง

[แก้]
  1. http://vitalsleepclinic.com/topic_kid.php%5Bลิงก์เสีย%5D
  2. "Snoring: Causes and treatments". NHS UK. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2025.
  3. "Snoring and sleep apnea". Mayo Clinic. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2025.
  4. "Sleep apnea and snoring". World Health Organization. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2025.
  5. "Snoring treatments and prevention". Sleep Foundation. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2025.