กาบริเอล โบริช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กาบริเอล โบริช
ประธานาธิบดีชิลี
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
11 มีนาคม 2022
ก่อนหน้า เซบัสเตียน ปิญเญรา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชิลี
ดำรงตำแหน่ง
11 มีนาคม 2018 – 11 มีนาคม 2022
เขตเลือกตั้ง เขต 28 (แคว้นมากายาเนส)
ดำรงตำแหน่ง
11 มีนาคม 2014 – 11 มีนาคม 2018
ก่อนหน้า มิโอดรัก มาริโนบิช
ถัดไป ยุบเขตเลือกตั้ง
เขตเลือกตั้ง เขต 60 (แคว้นมากายาเนส)
ประธานสหพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยชิลี
ดำรงตำแหน่ง
19 ธันวาคม 2011 – 28 พฤศจิกายน 2012
ก่อนหน้า กามิลา บาเยโฆ
ถัดไป อันเดรส ฟิเอลเบาม์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 (36 ปี)
ปุนตาอาเรนัส แคว้นมากายาเนส ประเทศชิลี
พรรคการเมือง กอนเบร์เฆนเซียโซเซียล
การเข้าร่วม
พรรคการเมืองอื่น
โมบิมิเอนโตเอาโตโนมิสตา
อิซกิเอร์ดาเอาโตโนมา
เฟรนเตอัมปลิโอ
คู่อาศัย อิรินา การามาโนส (2019–ปัจจุบัน)
ลายมือชื่อ

กาบริเอล โบริช ฟอนต์ (สเปน: Gabriel Boric Font, ออกเสียง: [ɡaˈβɾjel ˈβoɾitʃ]; เกิด 11 กุมภาพันธ์ 1986)[1] เป็นประธานาธิบดีชิลีจากการเลือกตั้งปี 2021

โบริชจบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยชิลี และเคยดำรงตำแหน่งสหพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยชิลีในปี 2012[2][3][4] เขาเป็นหนึ่งในผู้นำฝั่งนักศึกษาของการประท้วงนักเรียนนักศึกษาชิลีปี 2011-2013 โบริชได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสองสมัยจากเขตเลือกตั้งแคว้นมากายาเนส สมัยแรกในฐานะผู้สมัครอิสระในปี 2013 และสมัยที่สองในปี 2017 ในฐานะผู้สมัครจากกลุ่มฝ่ายซ้ายเฟรนเตอัมปลิโอที่เขาก่อตั้งขึ้น

ระหว่างการประท้วงใหญ่ปี 2019 โบริชเป็นหนึ่งในนักการเมืองที่เจรจาต่อรองข้อตกลงที่จะนำไปสู่ประชามติแก้ไขรัฐธรรมนูญ[5] ในปี 2021 เขาได้รับเลือกเป็นตัวแทนผู้สมัครจากพันธมิตรอาปรูเอโบดิกนิดัด (ซึ่งมีทั้งเฟรนเตอัมปลิโอ, พรรคคอมมิวนิสต์ และขบวนการเล็กย่อยอื่น ๆ)

โบริชจะเป็นประธานาธิบดีที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ชิลีและผู้นำประเทศที่อายุน้อยที่สุดอันดับสองของโลก รองจากจาโกโม ซีมอนชีนี ผู้ครองนครร่วมแห่งซานมารีโน ตำแหน่งซึ่งมีวาระคราวละ 6 เดือน นอกจากนี้เขายังเป็นประธานาธิบดีที่ได้รับคะแนนเสียงเลือกตั้งมากที่สุดในประวัติศาสตร์ชิลี[6][7]

โบริชเป็นนักการเมืองฝ่ายสังคมนิยม ในการหาเสียงเลือกตั้งปี 2021 เขาแสดงจุดยืนและให้คำมั่นสัญญาว่าจะยกเลิกระบบเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมใหม่ของชิลี โดยระบุว่า "ถ้าชิลีเป็นอู่ของลัทธิเสรีนิยมใหม่ ชิลีก็จะเป็นสุสานของลัทธิเช่นกัน"[8][9]

อ้างอิง[แก้]

  1. Esparza, Robinson (17 November 2011). "Gabriel Boric: El magallánico que quiere desbancar a Camila Vallejo". El Magallanews.cl, Noticias de Punta Arenas y Magallanes (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 4 August 2015.
  2. "Nuevo presidente de la FECh se desmarca de "partidos políticos tradicionales" y critica a Gajardo". LaSegunda.com (ภาษาสเปน). 7 December 2011. สืบค้นเมื่อ 4 August 2015.
  3. "Boric tras vencer en elecciones Fech: 'Los adversarios no están en la universidad, están en el gobierno y el parlamento' – Nacional – LA TERCERA". La Tercera (ภาษาสเปน). Grupo Copesa. 7 December 2011. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 12 January 2012. สืบค้นเมื่อ 4 August 2015.
  4. "Andrés Fielbaum asume presidencia de la FECh". Terra (ภาษาสเปน). คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 1 December 2012. สืบค้นเมื่อ 4 August 2015.
  5. pauta. "Tres momentos de una negociación histórica: el acuerdo constitucional un año después". pauta (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 20 December 2021.
  6. "Leftist Gabriel Boric wins Chile presidential election". BBC News (ภาษาอังกฤษ). 20 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2021.
  7. "Leftist lawmaker Boric wins polarized election in Chile, to become nation's youngest president". news.yahoo.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2021.
  8. Cambero, Fabian (December 20, 2021). "Student protest leader to president-elect: Gabriel Boric caps rise of Chile's left". Reuters. สืบค้นเมื่อ December 21, 2021.
  9. "Gabriel Boric: From student protest leader to Chile's president". BBC. 20 December 2021. สืบค้นเมื่อ 21 December 2021. When Mr Boric won the candidacy of his leftist bloc to run for president, he made a bold pledge. "If Chile was the cradle of neoliberalism, it will also be its grave," he said. "Do not be afraid of the youth changing this country."
ก่อนหน้า กาบริเอล โบริช ถัดไป
ตำแหน่งทางการเมือง
สมัยก่อนหน้า
เซบัสเตียน ปิญเญรา
ประธานาธิบดีชิลี
ตั้งแต่ปี 2022